Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
アクルーラは、ヴラジャで牛の乳を搾りに向かうシュリー・クリシュナとバララーマを見た。クリシュナは黄衣、バララーマは青衣をまとい、その眼は秋の蓮華のようであった。二柱は力強い腕をもつ若者で、シュリー（ラクシュミー）の住処—一柱は濃い青黒、もう一柱は白い肌。端正な御顔は比類なく美しく、歩みは若い象のようであった。慈悲の微笑をたたえた眼差しで周囲を見渡しつつ、旗・金剛・象鉤・蓮華の印をもつ御足の跡によって牧場を荘厳された。宝玉の首飾りと花鬘に飾られ、吉祥の香を塗り、沐浴を終え、汚れなき衣を着た二柱の主は、原初の至上人格神であり、宇宙の原因にして主宰者、地上の福祉のためにケーシャヴァとバララーマとして降誕された。パリークシット王よ、その光輝は四方の闇を払い、黄金に飾られた二つの山—一つは翠玉、もう一つは白銀—のように見えた。