Shloka 19
The Killing of Keśī and Vyomāsura; Nārada’s Prophetic Praise of Kṛṣṇa
चाणूरं मुष्टिकं चैव मल्लानन्यांश्च हस्तिनम् । कंसं च निहतं द्रक्ष्ये परश्वोऽहनि ते विभो ॥ १५ ॥ तस्यानु शङ्खयवनमुराणां नरकस्य च । पारिजातापहरणमिन्द्रस्य च पराजयम् ॥ १६ ॥ उद्वाहं वीरकन्यानां वीर्यशुल्कादिलक्षणम् । नृगस्य मोक्षणं शापाद्द्वारकायां जगत्पते ॥ १७ ॥ स्यमन्तकस्य च मणेरादानं सह भार्यया । मृतपुत्रप्रदानं च ब्राह्मणस्य स्वधामत: ॥ १८ ॥ पौण्ड्रकस्य वधं पश्चात् काशिपुर्याश्च दीपनम् । दन्तवक्रस्य निधनं चैद्यस्य च महाक्रतौ ॥ १९ ॥ यानि चान्यानि वीर्याणि द्वारकामावसन्भवान् । कर्ता द्रक्ष्याम्यहं तानि गेयानि कविभिर्भुवि ॥ २० ॥
cāṇūraṁ muṣṭikaṁ caiva mallān anyāṁś ca hastinam kaṁsaṁ ca nihataṁ drakṣye paraśvo ’hani te vibho
その後、あなたがパウンドラカを討ち、カーシーの都を焼き、ダンタヴァクラを斃し、そして大祭（ラージャスーヤ）においてチェーディ王を終わらせるのを私は見るでしょう。
FAQs
This verse foretells that Śrī Kṛṣṇa will later kill Pauṇḍraka—an imposter who claimed the identity of Vāsudeva—showing how the Lord protects truth and dharma by removing arrogance and deception.
Śiśupāla’s downfall is linked with a major royal sacrificial assembly (famously the Rājasūya setting), where his offenses culminate and Kṛṣṇa ends his hostility, demonstrating the Lord’s supremacy even in the most exalted Vedic gatherings.
The verse encourages faith that dharma ultimately prevails: false identity, envy, and aggression are temporary, while devotion and alignment with truth are protected by the Lord’s higher order.