यदि दास्यामि ते देव कुण्डले कवचं तथा | वध्यतामुपयास्यामि त्वं च शक्रावहास्यताम्,“इन्द्रदेव! यदि मैं आपको अपने दोनों कुण्डल और कवच दे दूँगा तो मैं तो शत्रुओंका वध्य हो जाऊँगा और संसारमें आपकी हँसी होगी। इसलिये (कर्णने सूर्यकी आज्ञाको याद करके कहा--) शक्र! आप कुछ बदला देकर इच्छानुसार मेरे कुण्डल और उत्तम कवच ले जाइये; अन्यथा मैं इन्हें नहीं दे सकता'
vaiśampāyana uvāca |
yadi dāsyāmi te deva kuṇḍale kavacaṃ tathā |
vadhyatām upayāsyāmi tvaṃ ca śakrāvahāsyatām ||
Vaiśampāyana said: “O god, if I give you my earrings and likewise my armor, I shall become vulnerable to being slain; and you, O Śakra, will become a subject of ridicule in the world. Therefore, Śakra—give me some return and then take, as you wish, my earrings and excellent armor; otherwise I cannot give them.”
वैशम्पायन उवाच