Kuvalāśva’s Lineage and Uttaṅka’s Petition concerning Dhundhu (धुन्धु-प्रसङ्गः)
अथापश्यत् कनन््यां परमरूपदर्शनीयां पुष्पाण्यवचिन्वन्तीं गायन्तीं च । अथ सा राज्ञ: समीपे पर्यक्रामत्,“इतनेहीमें उनकी दृष्टि एक कन्यापर पड़ी, जो अपने परम सुन्दर रूपके कारण देखने ही योग्य थी। वह वनके फूल चुनती हुई गीत गा रही थी। धीरे-धीरे भ्रमण करती हुई वह राजाके समीप आ गयी
athāpaśyat kanyāṃ paramarūpadarśanīyāṃ puṣpāṇy avacinvantīṃ gāyantīṃ ca | atha sā rājñaḥ samīpe paryakrāmat |
Then he saw a maiden of exceedingly beautiful, captivating appearance. She was gathering forest flowers and singing as she went. Wandering gently, she gradually came near the king—an encounter that sets the stage for desire and discernment to be tested against royal self-control and dharma.
वैशम्पायन उवाच