Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
आशा त्याज्यो5स्मि युष्माभिव्रहद्वाणैश्न जुगुप्सित: । तन्नार्ह थ क्रतुश्रद्धां व्याघातयितुमद्य ताम्,तब उन राजर्षिने कुछ कुपित होकर आश्रमवासी महर्षियोंसे कहा--'ब्राह्मणो! यदि मैं पतित होऊँ और आपलोगोंकी शुश्रूषासे मुँह मोड़ता होऊँ तो निन्दित होनेके कारण आप सभी ब्राह्मणोंके द्वारा शीघ्र ही त्याग देनेयोग्य हूँ, अन्यथा नहीं; अत: यज्ञ करानेके लिये मेरी इस बढ़ी हुई श्रद्धामें आपलोगोंको बाधा नहीं डालनी चाहिये
āśā tyājyo ’smi yuṣmābhir bṛhad-vāṇair na jugupsitaḥ | tan nārtha kratu-śraddhāṃ vyāghātayitum adya tām ||
Vaiśampāyana said: “O brāhmaṇas, if I were to become fallen and turn away from serving you, then—being blameworthy—I would indeed deserve to be quickly abandoned by you all. But if that is not the case, then you ought not to obstruct today this heightened faith of mine in the sacrificial rite.”
वैशम्पायन उवाच