Verse 5
Aitreya
तदुक्तमृषिणा— गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा। शतं मा पुर आयसीररक्षन्नधः श्येनो जवसा निरदीयम् इति। गर्भ एवैतच्छयानो वामदेव एवमुवाच॥५॥
तत् । उक्तम् । ऋषिणा । गर्भे । नु । सन् । अन्वेषाम् । अवेदम् । अहम् । देवानाम् । जनिमानि । विश्वा । शतम् । मा । पुरः । आयसीः । अरक्षन् । अधः । श्येनः । जवसा । निर्-अदीयम् । इति । गर्भे । एव । एतत् । शयानः । वामदेवः । एवम् । उवाच ।
tad uktam ṛṣiṇā— garbhe nu san anv eṣām avedam ahaṃ devānāṃ janimāni viśvā | śataṃ mā pura āyasīr arakṣann adhaḥ śyeno javasā niradīyam iti | garbha evaitac chayāno vāmadeva evam uvāca ||5||
Sang resi berkata: ‘Ketika masih di dalam rahim, aku telah mengetahui segala kelahiran para dewa. Seratus benteng besi melindungiku; lalu, laksana elang, dengan cepat aku menerobos ke bawah (dan keluar).’ Demikian Vāmadeva mengucap saat berbaring dalam rahim॥5॥
This was said by the seer: ‘While still in the womb, I, being there, came to know all the births of the gods. A hundred iron fortresses guarded me; then, like a hawk, I swiftly burst downward (and out).’ Thus Vāmadeva spoke while lying in the womb.