इन्द्रद्युम्न उवाच । मदीयं सुकृतं ब्रह्मन्कथं भूमौ भवेदिति । किं कर्तव्यं मया नैतन्मम चेतसि तिष्ठति
indradyumna uvāca | madīyaṃ sukṛtaṃ brahmankathaṃ bhūmau bhavediti | kiṃ kartavyaṃ mayā naitanmama cetasi tiṣṭhati
Indradyumna berkata: “Wahai Brahmana, bagaimana kebajikanku (sukṛta) dapat lenyap atau berubah di bumi? Apa yang harus kulakukan? Ini tak juga menetap dalam batinku.”
Indradyumna (identified by ‘Indradyumna uvāca’)
Listener: Audience of the Purāṇa (implied), with the internal listener Brahmā
Scene: King Indradyumna, troubled, addresses Brahmā with folded hands, asking how his accumulated merit could be altered on earth and what action is required.
The Purāṇas encourage inquiry: understanding karma and time clarifies why one must keep renewing dharma rather than relying on past merit.
No tīrtha is named; the focus is philosophical—merit, mind, and karmic process.
None directly; Indradyumna asks for guidance on what action should be done.