अहन्यहनि याचंतमहं मन्ये गुरुं यथा । मार्जनं दर्पणस्येव यः करोति दिनेदिने
ahanyahani yācaṃtamahaṃ manye guruṃ yathā | mārjanaṃ darpaṇasyeva yaḥ karoti dinedine
Orang yang meminta dari hari ke hari kupandang sebagai guru; bagaikan cermin yang dipoles setiap hari, ia membuat seseorang membersihkan diri batin hari demi hari.
Sārasvata (contextual continuation)
Scene: A householder at his doorway offers alms to a humble beggar; behind them a polished mirror gleams, symbolizing inner cleansing; the beggar’s face is serene, teacher-like.
Those who ask for help become instruments of one’s purification, training the giver in humility and regular generosity.
No site is mentioned; the verse highlights inner tīrtha—purification through dāna.
It suggests habitual daily giving (regular dāna) as a practice of ongoing self-cleansing.