तक्षक उवाच । परितुष्टोऽस्मि भद्रं स्तात्तव राजेद्रनंदन । बालोपि यत्परं तत्त्वं वेत्सि शैवं परात्परम्
takṣaka uvāca | parituṣṭo'smi bhadraṃ stāttava rājedranaṃdana | bālopi yatparaṃ tattvaṃ vetsi śaivaṃ parātparam
Takṣaka berkata: Aku sungguh berkenan; semoga keberkahan menyertaimu, wahai putra raja segala raja. Walau engkau masih kanak-kanak, engkau mengetahui tattva tertinggi—hakikat Śaiva yang melampaui segala yang melampaui.
Takṣaka
Scene: Takṣaka addressing a young prince with a blessing gesture; the prince appears calm and wise beyond years; subtle aura around the prince indicating realization of Śaiva tattva.
Spiritual maturity is not bound to age; knowing the supreme Śaiva truth is the highest excellence.
No tīrtha is referenced; it is character-focused dialogue praising spiritual insight.
None explicitly; the emphasis is on knowledge (tattva-jñāna) and devotion to Śiva.