Adhyaya 87

Verse 1

कुंजल उवाच । व्रतभेदान्प्रवक्ष्यामि यैर्यैश्चाराधितो हरिः । जया च विजया चैव जयंती पापनाशिनी

Kuñjala berkata: “Akan kujelaskan ragam vrata yang dengannya Hari dipuja—(vrata bernama) Jayā, Vijayā, serta Jayantī, sang pemusnah dosa.”

Verse 2

त्रिस्पृशा वंजुली चान्या तिलदग्धा तथापरा । अखंडाचारकन्या च मनोरथा सुपुत्रक

Trispṛśā, dan yang lain bernama Vaṃjulī; demikian pula yang disebut Tiladagdhā; juga Akhaṇḍācārakanyā; serta Manorathā—semuanya dianugerahi putra-putra yang baik.

Verse 3

एकादश्यास्तु भेदाश्च संति पुत्र अनेकधा । अशून्यशयनं चान्यज्जन्माष्टमी महाव्रतम्

Wahai putra, ragam laku Ekādaśī itu banyak jenisnya. Ada pula vrata bernama Aśūnyaśayana, dan juga Janmāṣṭamī, laku agung (mahāvrata).

Verse 4

एतैर्व्रतैर्महापुण्यैः पापं दूरं प्रयाति च । प्राणिनां नात्र संदेहः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

Dengan vrata yang amat berpahala ini, dosa pun menjauh; bagi semua makhluk tiada keraguan tentangnya. Ini benar—benar adanya—demikianlah aku nyatakan.

Verse 5

कुंजल उवाच । स्तोत्रं तस्य प्रवक्ष्यामि पापराशिविनाशनम् । सुपुत्रशतनामाख्यं नराणां गतिदायकम्

Kuṃjala berkata: “Kini akan kuwartakan stotra yang memusnahkan tumpukan dosa—‘Seratus Nama Suputra’—yang menganugerahkan jalan sejati dan tujuan luhur bagi manusia.”

Verse 6

तस्य देवस्य कृष्णस्य शतनामाख्यमुत्तमम् । संप्रत्येव प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व सुतोत्तम

Kini sungguh akan kuwartakan ‘Seratus Nama’ yang mulia dari Dewa Kṛṣṇa itu; dengarkanlah, wahai putra yang utama.

Verse 7

विष्णोर्नामशतस्यापि ऋषिं छंदो वदाम्यहम् । देवं चैव महाभाग सर्वपापविशोधनम्

Aku akan menyatakan pula ṛṣi dan metrum bagi seratus nama Viṣṇu, serta dewa pemimpin (adhiṣṭhātā), wahai yang berbahagia; dengannya segala dosa disucikan.

Verse 8

विष्णोर्नामशतस्यापि ऋषिर्ब्रह्मा प्रकीर्तितः । ओंकारो देवता प्रोक्तश्छंदोनुष्टुप्तथैव च

Bagi seratus nama Viṣṇu, ṛṣi dinyatakan Brahmā; devatā disebut Oṃkāra, dan metrum-nya pun Anuṣṭubh.

Verse 9

सर्वकामिकसंसिद्ध्यै मोक्षे च विनियोगकः । अस्य विष्णोः शतनामस्तोत्रस्य । ब्रह्मा ऋषिः विष्णुर्देवता अनुष्टुप्छंदः । सर्वकामसमृद्ध्यर्थं सर्वपापक्षयार्थे विनियोगः

Stotra ini dipergunakan untuk menyempurnakan segala keinginan serta untuk mokṣa. Bagi Viṣṇu-Śatanāma-stotra ini: ṛṣi-nya Brahmā, devatā-nya Viṣṇu, metrum-nya Anuṣṭubh. Penerapannya demi kemakmuran semua hasrat dan lenyapnya segala dosa.

Verse 10

नमाम्यहं हृषीकेशं केशवं मधुसूदनम् । सूदनं सर्वदैत्यानां नारायणमनामयम्

Aku bersujud kepada Hṛṣīkeśa, Keśava, Madhusūdana—pembinasā semua Daitya—kepada Nārāyaṇa yang suci tanpa noda, bebas dari segala derita.

Verse 11

जयंतं विजयं कृष्णमनंतं वामनं ततः । विष्णुं विश्वेश्वरं पुण्यं विश्वाधारं सुरार्चितम्

Kemudian ingatlah Jayanta, Vijaya, Kṛṣṇa, Ananta, dan Vāmana; serta Viṣṇu—Tuhan semesta, Yang Mahasuci, penopang seluruh dunia, dipuja para dewa.

Verse 12

अनघं त्वघहंतारं नरसिंहं श्रियः प्रियम् । श्रीपतिं श्रीधरं श्रीदं श्रीनिवासं महोदयम्

Engkau tanpa dosa, pemusnah dosa—Narasimha, kekasih Śrī (Lakṣmī); Śrīpati, Śrīdhara, pemberi kemakmuran, Śrīnिवāsa—wahai Yang Mahamulia.

Verse 13

श्रीरामं माधवं मोक्षं क्षमारूपं जनार्दनम् । सर्वज्ञं सर्ववेत्तारं सर्वदं सर्वनायकम्

Aku bersujud kepada Śrī Rāma, Mādhava, perwujudan mokṣa; kepada Janārdana yang berhakikat kṣamā (pengampunan)—Mahatahu, mengetahui segalanya, pemberi segala anugerah, pemimpin semua.

Verse 14

हरिं मुरारिं गोविंदं पद्मनाभं प्रजापतिम् । आनंदं ज्ञानसंपन्नं ज्ञानदं ज्ञाननायकम्

Aku memuja Hari—Murāri, Govinda, Padmanābha, Prajāpati—yang hakikatnya adalah ānanda, penuh pengetahuan sejati, pemberi jñāna, dan penuntun jñāna.

Verse 15

अच्युतं सबलं चंद्रं चक्रपाणिं परावरम् । युगाधारं जगद्योनिं ब्रह्मरूपं महेश्वरम्

Aku bersujud kepada Acyuta—Yang Tak Binasa; perkasa, bercahaya laksana bulan, pemegang cakra; Yang Mahatinggi melampaui tinggi dan rendah; penopang segala yuga, sumber rahim alam semesta; berwujud Brahman, Mahesvara.

Verse 16

मुकुंदं तं सुवैकुंठमेकरूपं जगत्पतिम् । वासुदेवं महात्मानं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम्

Dialah Mukunda—Vaikuṇṭha yang tertinggi, berhakikat satu yang tak berubah, Tuhan semesta; Vāsudeva yang berhati agung, Brahmaṇya, teguh pada dharma, dan dikasihi para brāhmaṇa.

Verse 17

गोप्रियं गोहितं यज्ञंयज्ञांगं यज्ञवर्द्धनम् । यज्ञस्यापि सुभोक्तारं वेदवेदांगपारगम्

Ia mengasihi sapi dan berbakti pada kesejahteraannya; Ia sendiri adalah yajña, anggota hakiki yajña, dan penumbuh yajña. Ia pula penikmat suci dari yajña, serta telah menyeberang ke seberang Veda dan Vedāṅga.

Verse 18

वेदज्ञं वेदरूपं तं विद्यावासं सुरेश्वरम् । अव्यक्तं तं महाहंसं शंखपाणिं पुरातनम्

Aku bersujud kepada-Nya yang mengetahui Veda dan merupakan wujud Veda; tempat bersemayam segala vidyā, Penguasa para dewa—yang tak termanifest, Mahāhaṃsa, Yang Purba, pemegang śaṅkha di tangan-Nya.

Verse 19

पुरुषं पुष्कराक्षं तु वाराहं धरणीधरम् । प्रद्युम्नं कामपालं च व्यासं व्यालं महेश्वरम्

Hendaknya dipuji Sang Puruṣa Tertinggi, bermata teratai; Varāha, penopang bumi; Pradyumna, pelindung kāma; juga Vyāsa, Vyāla, dan Maheśvara.

Verse 20

सर्वसौख्यं महासौख्यं मोक्षं च परमेश्वरम् । योगरूपं महाज्ञानं योगिनां गतिदं प्रियम्

Dialah segala kebahagiaan dan kebahagiaan tertinggi; Dialah mokṣa dan Tuhan Yang Mahatinggi. Berwujud Yoga, Pengetahuan Agung; terkasih, pemberi tujuan akhir para yogi.

Verse 21

मुरारिं लोकपालं तं पद्महस्तं गदाधरम् । गुहावासं सर्ववासं पुण्यवासं महाभुजम्

Aku memuja Murāri, penjaga alam semesta, yang bertangan teratai dan memanggul gada; yang bersemayam di gua hati, menjadi tempat tinggal segala sesuatu, kediaman tersuci, Tuhan berlengan perkasa.

Verse 22

वृंदानाथं बृहत्कायं पावनं पापनाशनम् । गोपीनाथं गोपसखं गोपालं गोगणाश्रयम्

Aku bersujud kepada Tuhan Vṛndā (Vṛndāvana)—berwujud agung, menyucikan, pemusnah dosa; Tuhan para gopī, sahabat para gopa, Gopāla, tempat berlindung kawanan sapi.

Verse 23

परात्मानं पराधीशं कपिलं कार्यमानुषम् । नमामि निश्चलं नित्यं मनोवाक्कायकर्मभिः

Aku bersujud senantiasa dengan teguh kepada Kapila—Sang Ātman Tertinggi, Penguasa Mahatinggi—yang mengambil rupa manusia demi tujuan ilahi, dengan pikiran, ucapan, tubuh, dan perbuatan.

Verse 24

नाम्नां शतेनापि सुपुण्यकर्ता यः स्तौति कृष्णं मनसा स्थिरेण । स याति लोकं मधुसूदनस्य विहाय लोकानिह पुण्यपूतः

Walau hanya dengan seratus nama ia memuji Kṛṣṇa dengan batin yang teguh, sang pelaku kebajikan besar itu—tersucikan oleh pahala—meninggalkan dunia ini dan mencapai alam Madhusūdana.

Verse 25

नाम्नां शतं महापुण्यं सर्वपातकशोधनम् । जपेदनन्यमनसा ध्यायेद्ध्यानसमन्वितम्

Seratus kali japa atas Nama-nama suci itu amat besar pahalanya dan menyucikan segala dosa. Hendaknya ia melafalkannya dengan batin tak terpecah, serta bermeditasi dengan konsentrasi yang utuh.

Verse 26

नित्यमेव नरः पुण्यैर्गंगास्नानफलं लभेत् । तस्मात्तु सुस्थिरो भूत्वा समाहितमना जपेत्

Seseorang, melalui kebajikan, dapat senantiasa memperoleh pahala mandi suci di Sungai Gaṅgā. Karena itu, jadilah teguh dan mantap, lalu lakukan japa dengan batin terpusat.

Verse 27

त्रिकालं च जपेन्मर्त्यो नियतो नियमे स्थितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

Seorang fana yang berdisiplin, teguh dalam tapa dan niyama, bila melakukan japa pada tiga waktu (hari), memperoleh buah yajña Aśvamedha; tiada keraguan akan hal itu.

Verse 28

एकादश्यामुपोष्यैव पुरतो माधवस्य यः । जागरे प्रजपेन्मर्त्यस्तस्य पुण्यं वदाम्यहम्

Aku menyatakan kebajikan orang fana yang, setelah berpuasa pada Ekādaśī, berjaga (jāgara) di hadapan Mādhava dan melaksanakan japa.

Verse 29

पुंडरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः । तुलसीसंनिधौ स्थित्वा मनसा यो जपेन्नरः

Seseorang memperoleh buah yajña Puṇḍarīka bila, berdiri di hadapan Tulasī, ia melakukan japa dalam batin (secara mental).

Verse 30

राजसूयफलं भुंक्ते वर्षेणापि च मानवः । शालग्रामशिला यत्र यत्र द्वारावती शिला

Bahkan dalam satu tahun saja, seorang manusia menikmati pahala yajña Rājasūya—di mana pun terdapat batu suci Śālagrāma, dan di mana pun terdapat batu Dvāravatī.

Verse 31

उभयोः संनिधौ जाप्यं कर्तव्यं सुखमिच्छता । बहुसौख्यं प्रभुक्त्वैव कुलानां शतमेव च

Barangsiapa menginginkan kebahagiaan hendaknya melakukan japa di hadapan keduanya. Setelah menikmati kebahagiaan yang melimpah, ia membawa kebaikan bagi seratus keturunan keluarganya.

Verse 32

एकेन चाधिकं मर्त्य आत्मना सह तारयेत् । कार्तिके स्नानकर्ता यः पूजयेन्मधुसूदनम्

Seorang fana yang pada bulan Kārtika melakukan mandi suci dan memuja Madhusūdana (Viṣṇu), menyelamatkan dirinya—dan juga satu orang lagi bersamanya.

Verse 33

यः पठेत्प्रयतः स्तोत्रं प्रयाति परमां गतिम् । माघस्नायी हरिं पूज्य भक्त्या च मधुसूदनम्

Siapa pun yang dengan disiplin dan kemurnian melantunkan stotra ini, mencapai keadaan tertinggi. Pada bulan Māgha, setelah mandi suci, hendaknya memuja Hari—Madhusūdana—dengan bhakti.

Verse 34

ध्यायेच्चैव हृषीकेशं जपेद्वाथ शृणोति वा । सुरापानादिकं पापं विहाय परमं पदम्

Hendaknya bermeditasi pada Hṛṣīkeśa, atau melafalkan Nama-Nya, atau bahkan mendengarkannya; dengan menanggalkan dosa seperti meminum arak, ia mencapai kediaman tertinggi.

Verse 35

विना विघ्नं नरः पुत्र संप्रयाति जनार्दनम् । श्राद्धकाले हि यो मर्त्यो विप्राणां भुंजतां पुरः

Wahai putra, seorang manusia mencapai Janārdana (Viṣṇu) tanpa rintangan—yakni ia yang pada waktu śrāddha hadir dengan hormat di hadapan para brāhmaṇa ketika mereka sedang menyantap hidangan.

Verse 36

यो जपेच्च शतं नाम्नां स्तोत्रं पातकनाशनम् । पितरस्तुष्टिमायांति तृप्ता यांति परां गतिं

Barang siapa melafalkan stotra seratus nama ini, penghancur dosa, maka para pitara (leluhur) menjadi berkenan; setelah puas, mereka mencapai keadaan tertinggi.

Verse 37

ब्राह्मणो वेदविद्वान्स्यात्क्षत्रियो विंदते महीम् । धनऋद्धिं प्रभुंजीत वैश्यो जपति यः सदा

Seorang brāhmaṇa hendaknya menjadi pandita Veda; seorang kṣatriya memperoleh bumi (kedaulatan); seseorang menikmati kemakmuran dan kekayaan; dan vaiśya yang senantiasa ber-japa meraih buahnya.

Verse 38

शूद्रः सुःखं प्रभुंक्ते च ब्राह्मणत्वं च गच्छति । प्राप्य जन्मांतरं वत्स वेदविद्यां प्रविंदति

Seorang śūdra pun menikmati kebahagiaan dan bahkan mencapai keadaan brāhmaṇa. Setelah memperoleh kelahiran lain, wahai anak tersayang, ia pun meraih pengetahuan Veda.

Verse 39

सुखदं मोक्षदं स्तोत्रं जप्तव्यं च न संशयः । केशवस्य प्रसादेन सर्वसिद्धो भवेन्नरः

Stotra ini menganugerahkan kebahagiaan dan mokṣa; tanpa ragu hendaknya ia dijapa. Dengan anugerah Keśava, manusia menjadi sempurna dalam segala siddhi.

Verse 87

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थवर्णने च्यवनचरित्रे सप्ताशीतितमोऽध्यायः

Demikianlah, dalam Śrī Padma Purāṇa pada Bhūmi-khaṇḍa—dalam kisah Vena, uraian tentang tirtha suci Guru-tīrtha, serta riwayat Cyavana—berakhirlah bab ke-87.