Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 66

The Recitation of the Thousand Names of Rādhā and Kṛṣṇa (Yugala-Sahasranāma) and Śaraṇāgati-Dharma

गोपकन्यावस्त्रहारी गोपकन्यावरप्रदः । यज्ञपत्न्यन्नभोजी च मुनिमानापहारकः ॥ ६६ ॥

gopakanyāvastrahārī gopakanyāvarapradaḥ | yajñapatnyannabhojī ca munimānāpahārakaḥ || 66 ||

Dia yang mengambil pakaian para gopī, yang menganugerahkan anugerah kepada para gopī; yang menyantap hidangan para istri pelaksana yajña, dan yang merendahkan kesombongan para resi—Śrī Kṛṣṇa.

गोप-कन्या-वस्त्र-हारीstealer of the cowherd-girls’ garments
गोप-कन्या-वस्त्र-हारी:
Karta (कर्ता/Subject—स्तुत्य-विशेषण)
TypeAdjective
Rootगोप (प्रातिपदिक) + कन्या (प्रातिपदिक) + वस्त्र (प्रातिपदिक) + हारिन् (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; बहुपद-तत्पुरुषः (गोपकन्यानां वस्त्राणि हरति इति)
गोप-कन्या-वर-प्रदःgiver of boons to the cowherd-girls
गोप-कन्या-वर-प्रदः:
Karta (कर्ता/Subject—स्तुत्य-विशेषण)
TypeAdjective
Rootगोप (प्रातिपदिक) + कन्या (प्रातिपदिक) + वर (प्रातिपदिक) + प्रद (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; तत्पुरुषः (गोपकन्यानां वरं प्रददाति)
यज्ञ-पत्नि-अन्न-भोजीeater of the food (offered) by the wives of the sacrificers
यज्ञ-पत्नि-अन्न-भोजी:
Karta (कर्ता/Subject—स्तुत्य-विशेषण)
TypeAdjective
Rootयज्ञ (प्रातिपदिक) + पत्नी (प्रातिपदिक) + अन्न (प्रातिपदिक) + भोजिन् (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; बहुपद-तत्पुरुषः (यज्ञपत्नीनाम् अन्नं भुङ्क्ते इति)
and
:
Sambandha (सम्बन्ध/Connector)
TypeIndeclinable
Rootच (अव्यय)
Formसमुच्चयबोधक-अव्ययम् (conjunction)
मुनि-मान-अपहारकःremover of the sages’ pride
मुनि-मान-अपहारकः:
Karta (कर्ता/Subject—स्तुत्य-विशेषण)
TypeAdjective
Rootमुनि (प्रातिपदिक) + मान (प्रातिपदिक) + अपहारक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; तत्पुरुषः (मुनेः मानम् अपहरति इति)

Narada (in a didactic listing of divine epithets within the Narada Purana’s instructional flow)

Vrata: none

Primary Rasa: bhakti

Secondary Rasa: hasya

K
Krishna
G
Gopis
Y
Yajnapatnis
M
Munis

FAQs

The verse strings together Krishna’s well-known līlās as theological markers: He tests and refines devotion (gopīs), redirects ritualism toward bhakti (yajñapatnīs), and dismantles spiritual pride (munis), showing that surrender and humility are central to dharma.

By recalling episodes where Krishna becomes the sole refuge—of the gopīs, the yajña-wives, and even accomplished sages—the verse teaches that bhakti matures when ego and mere external performance are replaced by wholehearted dependence on the Lord.

It indirectly critiques ritual-only yajña practice by highlighting the yajñapatnī episode: correct ritual orientation requires understanding purpose (yajña-artha) and right intention—aligning karma-kāṇḍa with devotion—an applied takeaway relevant to Kalpa (ritual procedure) and Dharma-śāstra frameworks.