The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
रत्नकुट्टिमपीठेऽस्मिन्नरुणं कमलं स्मरेत् । अष्टपत्रं च तन्मध्ये मुकुंदं संस्मरेत्स्थितम् ॥ ४७ ॥
ratnakuṭṭimapīṭhe'sminnaruṇaṃ kamalaṃ smaret | aṣṭapatraṃ ca tanmadhye mukuṃdaṃ saṃsmaretsthitam || 47 ||
Di atas singgasana berubin mosaik ini, bayangkan teratai merah menyala; dan di pusat teratai berkelopak delapan itu, ingatlah Mukunda yang bersemayam.
Sanatkumara (in instruction to Narada on dhyana/ritual visualization)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches a precise dhyana-krama: establishing the sacred seat (jeweled pedestal), forming the lotus-support, and then fixing the mind on Mukunda at the center—symbolizing inner concentration culminating in liberation-giving Vishnu.
Bhakti here is practiced as focused remembrance (smaraṇa) and meditation (dhyana) on Mukunda’s presence in the heart-center (the lotus), making devotion a disciplined, repeatable inner ritual.
It reflects ritual-technical procedure—structured visualization used in mantra-upasana and pūjā—where precise form, placement (center of the lotus), and sequence function like applied śikṣā/kalpa-style discipline for meditation.