पतितो ऽभिशस्तः क्लीबः पिशुनव्यङ्गरोगिणः कुनखी श्यावदन्तश्च कुण्डगोलाश्वपालकाः //
patito 'bhiśastaḥ klībaḥ piśunavyaṅgarogiṇaḥ kunakhī śyāvadantaśca kuṇḍagolāśvapālakāḥ //
Orang yang jatuh dari dharma, yang tercela di muka umum, yang impoten, si pengadu-domba, yang cacat atau berpenyakit, yang kukunya berpenyakit, yang giginya menghitam, serta golongan seperti kuṇḍa, gola, dan para pemelihara kuda—mereka termasuk yang dicela.
This verse does not discuss pralaya; it is a dharma-style list identifying persons considered censured or disqualified in certain social/ritual contexts.
It functions as a normative guideline: a king or householder is expected to uphold community standards of conduct and, in ritual matters, recognize traditional disqualifications (e.g., those condemned for serious misconduct or disruptive behavior like slander).
The relevance is primarily ritual: such lists are used to define eligibility and purity boundaries for participation in rites or receiving certain religious roles, rather than giving Vastu or temple-building rules.