Adhyaya 72 — The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)
अप्रीतयोः प्रीतिकरो सा हि संजननी परम् । भार्यापत्योर्मनुष्येन्द्र ! तान्तवेष्टिं करोम्यहम् ॥
aprītayoḥ prītikaro sā hi saṃjananī param / bhāryāpatyor manuṣyendra! tāntaveṣṭiṃ karomy aham
Bagi mereka yang tidak memiliki kasih, ia (ritus/daya itu) menumbuhkan kasih; wahai penguasa manusia, ia adalah penghasil tertinggi keharmonisan antara istri dan suami. Aku akan melaksanakan ‘tāntava-iṣṭi’.”
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The household is a foundational dhārmic unit; repairing relational rupture is portrayed as worthy of deliberate effort, including sanctioned ritual means.
Didactic narrative (upākhyāna) reinforcing dharma; not a direct exposition of cosmology or dynastic lists.
The term ‘tāntava’ (thread/weave) suggests ‘binding back together’: the rite symbolizes re-weaving disrupted relational order into harmony.