Ballava (Bhīma) Seeks Employment as Royal Cook in Virāṭa’s Court
मन्त्रिद्विजान् सूतमुखान् विशस्तथा ये चापि केचित् परित: समासते । पप्रच्छ को<यं प्रथमं समेयिवान् नृपोपमो<यं समवेक्षते सभाम्,मन्त्री, ब्राह्मण, सूत-मागध आदि, वैश्यगण तथा अन्य जो कोई भी सभासद् उनके दायें-बायें सब ओर बैठे थे, उन सबसे राजाने पूछा--“ये कौन हैं? जो पहले-पहल यहाँ पधारे हैं? ये तो किसी राजाकी भाँति मेरी सभाको निहार रहे हैं!
mantridvijān sūtamukhān viśas tathā ye cāpi kecit paritaḥ samāsate | papraccha ko 'yaṃ prathamaṃ sameyivān nṛpopamo 'yaṃ samavekṣate sabhām ||
Vaiśampāyana berkata: Sang raja bertanya kepada semua yang duduk di sekelilingnya—para menteri, para brāhmaṇa, para sūta dan māgadha (juru puji dan pewarta), kaum vaiśya, serta siapa pun yang hadir: “Siapakah orang ini yang datang paling awal? Ia memandang balairungku laksana seorang raja, seolah-olah ini miliknya sendiri.”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights royal discernment and the importance of proper recognition in a court: a ruler must read demeanor and status carefully, consulting the learned and experienced around him before forming judgment.
In the royal assembly, an impressive newcomer arrives first and surveys the hall with confidence. Noticing his kingly bearing, the king turns to the assembled ministers, Brahmins, and court officials to ask who this person is.