Adhyāya 6: Kaṅka (Yudhiṣṭhira) Seeks Refuge in Virāṭa’s Assembly
अपर अपर हूँ... अपर-क पा - पाण्डवलोग शव बँधी हुई शाखाकी ओर अँगुलीसे संकेत करके कहते थे--“यह हमारी माता है।' वे अपने आयुधोंकी रक्षा करनेके कारण शमीको ही अपनी माता मानते थे और उसीकी ओर उनका वास्तविक संकेत था। शव- बन्धनके व्याजसे वे अस्त्र-संरक्षणको ही पूर्वजोंद्वारा आचरित कुलधर्म घोषित करते थे। षष्ठो5 ध्याय: युधिष्ठिरद्वारा दुगदिवीकी स्तुति और देवीका प्रत्यक्ष प्रकट होकर उन्हें वर देना वैशम्पायन उवाच विराटनगरं रम्यं गच्छमानो युधिष्ठिर: । अस्तुवन्मनसा देवी दुर्गा त्रिभुवनेश्वरीम्
Vaiśampāyana uvāca | virāṭanagaraṁ ramyaṁ gacchamāno yudhiṣṭhiraḥ | astuvan manasā devīṁ durgāṁ tribhuvaneśvarīm ||
Vaiśampāyana berkata: “Wahai Raja, para Pāṇḍawa menunjuk dengan jari ke arah dahan yang diikatkan mayat, seraya berkata, ‘Inilah ibu kami.’ Demi menjaga senjata, mereka memandang pohon śamī itulah sebagai ibu; dan sesungguhnya isyarat mereka tertuju kepadanya. Dengan dalih pengikatan mayat, mereka menyatakan bahwa perlindungan senjata itulah dharma keluarga yang dijalankan para leluhur. Kemudian, dalam bab keenam—ketika Mahārāja Yudhiṣṭhira menuju kota Virāṭa yang elok, ia memuji dalam batin Dewi Durgā, penguasa tiga dunia.”
वैशम्पायन उवाच
Even in political danger and concealment, one should uphold dharma through self-control and seek strength through inner devotion; prayer here functions as ethical steadiness rather than escapism.
As the Pāṇḍavas approach Virāṭa’s city during their incognito year, Yudhiṣṭhira silently offers a hymn to Goddess Durgā, asking for protection and success in maintaining their vow of secrecy.