Akṣa-hṛdaya-dāna and Phalāśruti of the Nalopākhyāna (अक्षहृदयदानम् / नलोपाख्यान-फलश्रुतिः)
मामुपस्थास्यति व्यक्त दिवि शक्रमिवाप्सरा: । नित्यशो हि स्मरामि त्वां प्रतीक्षेषपि च नैषध,“महाबाहु नरेश! सौभाग्यसे तुम पत्नीसहित अभी जीवित हो। इसी धनको जीत लेनेपर दमयन्ती शृंगार करके निश्चय ही मेरी सेवामें उपस्थित होगी, ठीक उसी तरह, जैसे स्वर्गलोककी अप्सरा देवराज इन्द्रकी सेवामें जाती है। नैषध! मैं प्रतिदिन तुम्हारी याद करता हूँ और तुम्हारी राह भी देखा करता हूँ
mām upasthāsyati vyaktaṁ divi śakram ivāpsarāḥ | nityaśo hi smarāmi tvāṁ pratīkṣeṣy api ca naiṣadha ||
Ia pasti akan datang melayaniku, sebagaimana para apsaras di surga melayani Śakra (Indra). Wahai Naiṣadha, setiap hari aku mengingatmu dan aku pun menantikan kedatanganmu.
बृहदश्चव उवाच
The verse highlights steadfast remembrance and loyal concern: true well-wishing expresses itself in continual mindfulness and patient waiting, and it frames service (upasthāna) as an honorable, almost celestial ideal.
Bṛhadaśva addresses Nala (Naiṣadha), assuring him of attentive support and expressing that he constantly remembers him and waits for him; he uses the image of Apsarases attending Indra to convey certainty and dignity in the act of coming to serve.