दमयन्त्याः व्याकुलता — स्वयंवरसंनिपातः — देवदूतयाचनम्
Damayantī’s Distress, Proclamation of the Svayaṃvara, and the Gods’ Request
प्रतिज्ञातो वने वासो राजमध्ये मया हायम् । महाबाहो! केशव! तेरहवें वर्षके बाद आप मेरे सम्पूर्ण शत्रुओंको उनके बन्धु- बान्धवोंसहित नष्ट कीजियेगा। ऐसा करके आप मेरे सत्य (वनवासके लिये की गयी प्रतिज्ञा)-की रक्षा कीजिये। मैंने राजाओंकी मण्डलीमें वनवासकी प्रतिज्ञा की है
pratijñāto vane vāso rājamadhye mayā hy ayam | mahābāho! keśava! trayodaśe varṣe gate tvam mama samastān śatrūn bandhu-bāndhava-sahitān nāśaya | evaṃ kṛtvā mama satyasya (vanavāsa-pratijñāyāḥ) rakṣāṃ kuru | mayā rājamāṇḍalye vane vāsaḥ pratijñātaḥ |
Yudhiṣṭhira berkata: “Di tengah sidang para raja aku sungguh telah bersumpah untuk tinggal di hutan. Wahai Keśava yang berlengan perkasa, setelah tahun ketiga belas genap, binasakanlah semua musuhku beserta sanak keluarga dan sekutu mereka. Dengan demikian, jagalah kebenaranku—ikrar pengasingan ini—sebab di majelis kerajaanlah aku mengucapkan sumpah tinggal di rimba.”
युधिछिर उवाच