Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
मत्तश्वैव भवानाशा गृल्लात्वस्त्रमनुत्तमम् | अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि,“तुम मुझसे शीघ्र ही इस अत्युत्तम अस्त्रको ग्रहण कर लो। तुम इसके द्वारा दुर्योधनकी सारी सेनाओंको जलाकर भस्म कर डालोगे
mattaś caiva bhavān āśu gṛhṇātu astram anuttamam | anena tvam anīkāni dhārtarāṣṭrasya dhakṣyasi ||
Waiśampāyana berkata: “Terimalah segera dariku senjata yang tiada banding ini. Dengan itu engkau akan membakar hingga menjadi abu seluruh formasi tempur putra Dhṛtarāṣṭra.”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical weight of possessing extraordinary power: a supreme weapon can end conflict swiftly, but its use implies massive destruction, inviting reflection on restraint, rightful intent, and dharmic limits in warfare.
The narrator reports a moment where an unsurpassed weapon is being offered to a warrior, with the assurance that it can incinerate Duryodhana’s forces—signaling escalation and the looming devastation of the Kurukṣetra conflict.