Shloka 36

इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपर्वके अन्तर्गत अजुनाभियगमनपर्वमें काम्यकवनगमनविषयक छत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,वैशम्पायन उवाच एवमुक्‍्त्वा55शिष: कृष्णा विरराम यशस्विनी वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! ऐसी मंगलकामना करके यशस्विनी द्रौपदी चुप हो गयी

Vaiśampāyana uvāca—evam uktvā śiṣaḥ kṛṣṇā virarāma yaśasvinī. (Rājan, itthaṃ maṅgala-kāmanāṃ kṛtvā yaśasvinī draupadī tūṣṇīṃ babhūva.)

Waiśampāyana berkata: Setelah berkata demikian, Kṛṣṇā (Draupadī) yang termasyhur pun terdiam. Wahai Raja, sesudah mengucapkan doa restu yang membawa berkah itu, Draupadī yang masyhur menghentikan ucapannya.

वैशम्पायनःVaiśampāyana
वैशम्पायनः:
Karta
TypeNoun
Rootवैशम्पायन
FormMasculine, Nominative, Singular
उवाचsaid
उवाच:
TypeVerb
Rootवच्
FormPerfect, 3, Singular, Parasmaipada
एवम्thus
एवम्:
TypeIndeclinable
Rootएवम्
उक्त्वाhaving said
उक्त्वा:
TypeVerb
Rootवच्
FormAbsolutive (Gerund), Active
शिष्यःdisciple
शिष्यः:
Karta
TypeNoun
Rootशिष्य
FormMasculine, Nominative, Singular
कृष्णाKṛṣṇā (Draupadī)
कृष्णा:
Karta
TypeNoun
Rootकृष्णा
FormFeminine, Nominative, Singular
विररामceased, fell silent
विरराम:
TypeVerb
Rootरम्
FormPerfect, 3, Singular, Parasmaipada
यशस्विनीglorious, renowned
यशस्विनी:
Karta
TypeAdjective
Rootयशस्विन्
FormFeminine, Nominative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
K
Kṛṣṇā (Draupadī)
R
Rājan (the King, i.e., Janamejaya as listener)

Educational Q&A

The verse highlights the ethical weight of speech: after offering an auspicious intention (maṅgala-kāmanā), Draupadī stops, suggesting that words—especially blessings or morally charged wishes—should be purposeful and restrained rather than excessive.

Vaiśampāyana, narrating to the King, reports that Draupadī (called Kṛṣṇā) concludes her statement and becomes silent, functioning as a closing beat in the dialogue and signaling a transition in the episode.