Previous Verse
Next Verse

Shloka 17

अध्याय ३० — क्रोधदोषाः क्षमाप्रशंसा च

Defects of Anger and the Praise of Forbearance

अश्वमेधो राजसूय: पुण्डरीको5थ गोसव: । एतैरपि महायज्ैरिष्ट ते भूरिदक्षिणै:,अश्वमेध, राजसूय, पुण्डरीक तथा गोसव--इन सभी महायज्ञोंका आपने प्रचुर दक्षिणादानपूर्वक अनुष्ठान किया है

aśvamedho rājasūyaḥ puṇḍarīko ’tha gosavaḥ | etair api mahāyajñair iṣṭa te bhūridakṣiṇaiḥ ||

Engkau telah melaksanakan bahkan yajña agung ini—Aśvamedha, Rājasūya, Puṇḍarīka, dan Gosava—masing-masing disertai dāna-dakṣiṇā yang melimpah kepada para ṛtvij.

अश्वमेधःthe Aśvamedha (horse-sacrifice)
अश्वमेधः:
Karta
TypeNoun
Rootअश्वमेध
FormMasculine, Nominative, Singular
राजसूयःthe Rājasūya (royal consecration sacrifice)
राजसूयः:
Karta
TypeNoun
Rootराजसूय
FormMasculine, Nominative, Singular
पुण्डरीकःthe Puṇḍarīka (a great sacrifice)
पुण्डरीकः:
Karta
TypeNoun
Rootपुण्डरीक
FormMasculine, Nominative, Singular
अथand/then
अथ:
TypeIndeclinable
Rootअथ
गोसवःthe Gosava (a sacrifice/rite connected with cows)
गोसवः:
Karta
TypeNoun
Rootगोसव
FormMasculine, Nominative, Singular
एतैःby/with these
एतैः:
Karana
TypePronoun
Rootएतद्
FormMasculine/Neuter, Instrumental, Plural
अपिalso/even
अपि:
TypeIndeclinable
Rootअपि
महायज्ञैःwith great sacrifices
महायज्ञैः:
Karana
TypeNoun
Rootमहायज्ञ
FormMasculine, Instrumental, Plural
इष्टःhas been worshipped/sacrificed (i.e., you have performed sacrifice)
इष्टः:
TypeVerb
Rootइष् (यज्-अर्थे) → इष्ट (क्त)
FormMasculine, Nominative, Singular
तेof you/your
ते:
TypePronoun
Rootयुष्मद्
FormGenitive, Singular
भूरिदक्षिणैःhaving abundant fees/gifts (as dakṣiṇā)
भूरिदक्षिणैः:
Karana
TypeAdjective
Rootभूरिदक्षिण
FormMasculine, Instrumental, Plural

युधिछिर उवाच

Y
Yudhiṣṭhira
A
Aśvamedha
R
Rājasūya
P
Puṇḍarīka (sacrifice)
G
Gosava (rite)

Educational Q&A

The verse highlights that true royal greatness is measured not merely by power but by dharmic action—performing sanctioned rites and, crucially, giving abundant dakṣiṇā. It frames generosity and responsibility as ethical restraints that legitimize authority.

Yudhiṣṭhira addresses the listener (contextually a revered figure/king), acknowledging that he has already completed renowned major sacrifices—Aśvamedha, Rājasūya, Puṇḍarīka, and Gosava—each with lavish gifts, thereby emphasizing his established merit and standing.