Shloka 23

वैशम्पायन उवाच एवमुक्‍्त्वा तु राजानं कर्ण: शकुनिना सह । तृष्णीम्बभूवतुरुभौ वाक्यान्ते जनमेजय,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! शकुनि और कर्ण दोनों राजा दुर्योधनसे ऐसा कहकर (अपनी बात पूरी होनेपर) चुप हो गये

Vaiśampāyana uvāca: evam uktvā tu rājānaṃ Karṇaḥ Śakuninā saha | tṛṣṇīm babhūvatur ubhau vākyānte, Janamejaya ||

Waiśampāyana berkata: Setelah berkata demikian kepada sang raja, Karṇa bersama Śakuni pun terdiam. Ketika kata-kata mereka berakhir, keduanya menjadi sunyi—wahai Janamejaya.

वैशम्पायनःVaiśampāyana
वैशम्पायनः:
Karta
TypeNoun
Rootवैशम्पायन
FormMasculine, Nominative, Singular
उवाचsaid
उवाच:
Karma
TypeVerb
Rootवच्
FormPerfect (Paroksha-bhuta), 3rd, Singular, Parasmaipada
एवम्thus
एवम्:
Karma
TypeIndeclinable
Rootएवम्
उक्त्वाhaving said
उक्त्वा:
Karma
TypeVerb
Rootवच्
Formक्त्वा (absolutive/gerund), Active
तुbut/indeed
तु:
Karma
TypeIndeclinable
Rootतु
राजानम्the king
राजानम्:
Karma
TypeNoun
Rootराजन्
FormMasculine, Accusative, Singular
कर्णःKarna
कर्णः:
Karta
TypeNoun
Rootकर्ण
FormMasculine, Nominative, Singular
शकुनिनाwith Śakuni / by Śakuni (as companion)
शकुनिना:
Saha/Karana
TypeNoun
Rootशकुनि
FormMasculine, Instrumental, Singular
सहtogether with
सह:
Karma
TypeIndeclinable
Rootसह
तृष्णीम्silently
तृष्णीम्:
Karma
TypeIndeclinable
Rootतृष्णीम्
बभूवतुःbecame / remained
बभूवतुः:
Karma
TypeVerb
Rootभू
FormPerfect (Paroksha-bhuta), 3rd, Dual, Parasmaipada
उभौboth
उभौ:
Karta
TypeAdjective
Rootउभ
FormMasculine, Nominative, Dual
वाक्य-अन्तेat the end of (their) speech
वाक्य-अन्ते:
Adhikarana
TypeNoun
Rootवाक्यान्त
FormMasculine/Neuter, Locative, Singular
जनमेजयO Janamejaya
जनमेजय:
Karma
TypeNoun
Rootजनमेजय
FormMasculine, Vocative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
J
Janamejaya
K
Karṇa
Ś
Śakuni
D
Duryodhana

Educational Q&A

Counsel and persuasion in politics often end with the advisers withdrawing into silence, leaving the ruler responsible for the ethical burden of action. The verse highlights accountability: after advice is given, the king must choose in accordance with dharma—or accept the consequences of ignoring it.

Vaiśampāyana narrates to Janamejaya that Karṇa and Śakuni, after speaking to the king (Duryodhana), stop speaking. Their counsel is complete, and both fall silent at the end of their speech.