Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
एतदिच्छामि भद्र ते श्रोतुं धर्मभूतां वर । त्वत्तो महामते व्याध तद् ब्रवीहि यथातथम्,“धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ महामते व्याध! तुम्हारा भला हो, मैं ये सब बातें तुमसे सुनना चाहता हूँ। अतः यथार्थ रूपसे इनका वर्णन करो”
etad icchāmi bhadra te śrotuṁ dharmabhūtāṁ vara | tvatto mahāmate vyādha tad bravīhi yathātatham ||
“Semoga kebaikan menyertaimu. Wahai yang terbaik di antara para dhārmika, wahai pemburu yang berhikmat—aku ingin mendengarnya darimu. Karena itu, katakanlah sebagaimana adanya, setepat-tepatnya.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights the ethical ideal of truthful instruction: a seeker requests a teacher to explain dharma “yathātatham,” exactly as it is, emphasizing accuracy, integrity, and humility in learning.
Mārkaṇḍeya addresses the hunter (vyādha) with respect, acknowledging his wisdom and righteousness, and asks him to narrate the matter clearly and truthfully—setting up a didactic exchange on dharma.