Adhyāya 136: Yavakrī–Bharadvāja Saṃvāda and the Bāladhī–Dhanuṣākṣa Gāthā
Arrogance, Boons, and Nimitta
स निमित्ते विनष्टे तु ममार सहसा शिशु: । त॑ मृतं पुत्रमादाय विललाप ततः पिता,निमित्तका नाश होते ही उस मुनिकुमारकी सहसा मृत्यु हो गयी। तदनन्तर पिता उस मरे हुए पुत्रको लेकर अत्यन्त विलाप करने लगे
sa nimitte vinaṣṭe tu mamāra sahasā śiśuḥ | taṁ mṛtaṁ putram ādāya vilalāpa tataḥ pitā |
Ketika penopang (tanda penentu hidupnya) itu musnah, anak itu seketika wafat. Lalu sang ayah mengangkat putranya yang telah mati dan meratap dengan pedih.
भरद्वाज उवाच