Previous Verse
Next Verse

Shloka 25

Saumadatti-vadha and Bhīma–Alambusa-saṃyoga (सौमदत्तिवधः तथा भीमालम्बुससंयोगः)

तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना । इन्द्राविष्णू यथा प्रीती जम्भस्य वधकाड्क्षिणौ,जैसे पूर्वकालमें जम्भासुरके वधकी इच्छा रखनेवाले इन्द्र और विष्णु महासुरविनाशक भगवान्‌ शंकरकी अनुमति पाकर प्रसन्नतापूर्वक लौटे थे, उसी प्रकार श्रीकृष्ण और अर्जुन भी आनन्दित होकर अपने शिविरमें आये

tathā bhavenānumatau mahāsuranighātinā | indrāviṣṇū yathā prītī jambhasya vadhakāṅkṣiṇau ||

Sebagaimana dahulu Indra dan Viṣṇu—yang menginginkan terbunuhnya asura Jambha—kembali dengan gembira setelah memperoleh persetujuan Śiva, sang pemusnah para asura perkasa, demikian pula Śrī Kṛṣṇa dan Arjuna datang ke perkemahan mereka dengan hati bersukacita.

तथाthus, in the same way
तथा:
TypeIndeclinable
Rootतथा
भवेनby Bhava (Śiva)
भवेन:
Karana
TypeNoun
Rootभव
FormMasculine, Instrumental, Singular
अनुमतौin/with the permission
अनुमतौ:
Adhikarana
TypeNoun
Rootअनुमति
FormFeminine, Locative, Singular
महासुरनिघातिनाby the slayer of great asuras
महासुरनिघातिना:
Karana
TypeAdjective
Rootमहासुर-निघातिन्
FormMasculine, Instrumental, Singular
इन्द्रौthe two Indras (Indra)
इन्द्रौ:
Karta
TypeNoun
Rootइन्द्र
FormMasculine, Nominative, Dual
विष्णूand Viṣṇu (together: Indra and Viṣṇu)
विष्णू:
Karta
TypeNoun
Rootविष्णु
FormMasculine, Nominative, Dual
यथाas, just as
यथा:
TypeIndeclinable
Rootयथा
प्रीतीpleased, with joy (lit. the two joys/pleasures)
प्रीती:
TypeNoun
Rootप्रीति
FormFeminine, Nominative, Dual
जम्भस्यof Jambha
जम्भस्य:
TypeNoun
Rootजम्भ
FormMasculine, Genitive, Singular
वधof the killing
वध:
TypeNoun
Rootवध
FormMasculine, Genitive, Singular
काङ्क्षिणौdesiring
काङ्क्षिणौ:
Karta
TypeAdjective
Rootकाङ्क्षिन्
FormMasculine, Nominative, Dual

संजय उवाच

S
Sañjaya
B
Bhava (Śiva)
I
Indra
V
Viṣṇu
J
Jambha (asura)
Ś
Śrī Kṛṣṇa
A
Arjuna
C
camp (śibira)

Educational Q&A

The verse highlights the ideal of seeking rightful approval and higher guidance before decisive, violent action: even powerful agents (gods or heroes) act with restraint and legitimacy when aligned with a superior moral-spiritual authority (Śiva), suggesting that force should be exercised under dharmic sanction rather than mere impulse.

Sañjaya compares two scenes: (1) Indra and Viṣṇu, after obtaining Śiva’s consent to slay the demon Jambha, return joyfully; (2) similarly, Kṛṣṇa and Arjuna, having received Śiva’s favor/assent in their own context, come back delighted to their camp.