Droṇa-parva Adhyāya 45: Saubhadra–Lakṣmaṇa-saṃyoga and Kaurava Counter-Encirclement
तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महाबला: । आर्जुनिं शरवर्षेण समन्तात् पर्यवारयन्,राजन! राजा शल्यके अभिमानी पुत्र रुक्मरथको जो अभिमन्युको जीते-जी पकड़ना चाहता था, यशस्वी सुभद्राकुमारके द्वारा मारा गया देख शल्यपुत्रके बहुत-से मित्र राजकुमार, जो प्रहार करनेमें कुशल और युद्धमें उनन््मत्त होकर लड़नेवाले थे, अर्जुनकुमारको चारों ओरसे घेरकर बाणोंकी वर्षा करने लगे। उनके ध्वज सुवर्णके बने हुए थे, वे महाबली वीर चार हाथके धनुष खींच रहे थे
tālamātrāṇi cāpāni vikarṣanto mahābalāḥ | ārjunim śaravarṣeṇa samantāt paryavārayan rājān ||
Para kesatria perkasa menarik busur mereka hingga sepenuh tarikan, mengepung putra Arjuna, Abhimanyu, dari segala arah dan menghujaninya dengan anak panah.
संजय उवाच
The verse highlights how warfare amplifies pride and vengeance into coordinated aggression; ethically, it invites reflection on how group fury can eclipse restraint and fair combat, even against a single, valorous opponent.
Sañjaya reports that powerful fighters, drawing their bows fully, surround Abhimanyu from every direction and bombard him with a dense rain of arrows, tightening the encirclement around him.