विव्यधु: सोमकास्तूर्ण समन्ताच्छरवृष्टिभि: । समरांगणमें द्रोणाचार्यको पाण्डव-सेनाका संहार करते देख सोमकोंने चारों ओरसे बाणोंकी वर्षा करके उन्हें तुरंत घायल कर दिया ।। १३ ह ।। तत्र द्रोणो5हरत् प्राणान् क्षत्रियाणां विशाम्पते
vivyadhuḥ somakās tūrṇaṃ samantāc charavṛṣṭibhiḥ | tatra droṇo 'harat prāṇān kṣatriyāṇāṃ viśāmpate ||
Sañjaya berkata: Kaum Somaka segera menghantam dari segala arah dengan hujan anak panah. Di sana Droṇa merenggut nyawa para kṣatriya, wahai tuan rakyat.
संजय उवाच
The verse underscores the harsh ethical tension of kṣatriya-dharma: even when framed as duty and skill, war rapidly becomes a cycle of retaliation and mass killing, revealing the moral cost behind martial glory.
Seeing Droṇa cutting down warriors, the Somakas counterattack immediately, surrounding him and wounding him with concentrated volleys of arrows, while Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Droṇa is taking the lives of many kṣatriyas.