वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तद्विरदविक्रमै: । गजस्थैश्न रथस्थैश्न वाजिपृष्ठगतैरपि,तत्पश्चात् अश्वत्थामाने देखा कि घटोत्कच बिना किसी घबराहटके बहुत-से राक्षसोंसे घिरा हुआ पुन: रथपर आरूढ़ होकर आ रहा है। उसने अपने धनुषको खींचकर फैला रखा है। उसके साथ सिंह, व्याप्र और मतवाले हाथियोंके समान पराक्रमी तथा विकराल मुख, मस्तक और कण्ठवाले बहुत-से अनुचर हैं, जो हाथी, घोड़ों तथा रथपर बैठे हुए हैं। उसके अनुचरोंमें राक्षस, यातुधान तथा तामस जातिके लोग हैं, जिनका पराक्रम इन्द्रके समान है। नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्र धारण करनेवाले, भाँति-भाँतिके कवच और आशभूषणोंसे विभूषित, महाबली, भयंकर सिंहनाद करनेवाले तथा क्रोधसे घूरते हुए नेत्रोंवाले बहुसंख्यक रणदुर्मद राक्षस घटोत्कचकी ओरसे युद्धके लिये उपस्थित हैं। यह सब देखकर दुर्योधन विषादग्रस्त हो रहा है। इन सब बातोंपर दृष्टिपात करके अश्व॒त्थामाने आपके पुत्रसे कहा --
sajaya uv01ca |
sighab01rd6blasad5bair mattadviradavikramai25 |
gajasthaib ca rathasthaib ca v01jip5635hagatir api ||
Bersamanya maju para pengikut yang gagah laksana singa dan harimau, dan bertenaga seperti gajah yang sedang mabuk musth. Ada yang menunggang gajah, ada yang berada di kereta, dan ada pula di punggung kuda.
संजय उवाच
The passage highlights how inner statesfear, anger, and delusion (tamas)shape conduct in war. It implicitly contrasts disciplined readiness (Ashvatthaman advancing with bow drawn) with the corrosive effect of despair (Duryodhana's dejection), reminding readers that ethical clarity and steadiness are decisive amid violence.
Sanjaya describes Ashvatthaman returning to the fight, surrounded by many terrifying r01k63asa and y01tudh01na allies mounted on elephants, chariots, and horses, apparently aligned toward battle involving Gha6dotkaca. The sight demoralizes Duryodhana, after which Ashvatthaman addresses him.