Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
जो सुन्दरी नारी पतिके सिवा पुरुष नामधारी चन्द्रमा, सूर्य और किसी वृक्षकी ओर भी दृष्टि नहीं डालती, वही पातिव्रतधर्मका पालन करनेवाली है। जो नारी अपने दरिद्र, रोगी, दीन अथवा रास्तेकी थकावटसे खिन्न हुए पतिकी पुत्रके समान सेवा करती है, वह धर्मफलकी भागिनी होती है ।।
śrīmaheśvara uvāca | yā sundarī nārī patike sivā puruṣa-nāmadhārī candramā sūrya anyasya vṛkṣasya vā api ora dṛṣṭiṁ na dālayati, sā eva pātivratadharmasya pālanakartrī | yā nārī sva-daridraṁ rogīnaṁ dīnaṁ athavā patha-śramena khinnaṁ patiṁ putrasya iva sevate, sā dharma-phalasyā bhāginī bhavati || yā nārī prayatā dakṣā yā nārī putriṇī bhavet | patipriyā patiprāṇā sā nārī dharmabhāginī || yā strī sva-hṛdayaṁ śuddhaṁ rakṣati, gṛhakāryeṣu kuśalā, putravatī, patyā saha premṇā vartate, patiṁ ca eva prāṇān iva manyate, sā eva dharma-phalaprāptaye adhikāriṇī | yā sadā prasanna-cittena patyāḥ sevā-śuśrūṣāyāṁ yuktā tiṣṭhati, patyau pūrṇa-viśvāsaṁ karoti, tena saha vinaya-pūrvaṁ vyavaharati, sā nārī dharmasya śreṣṭha-phalasya bhāginī bhavati |
Śrī Maheśwara bersabda: Istri berbudi ialah ia yang, selain suaminya, tidak menoleh bahkan kepada apa pun yang dibayangkan sebagai laki-laki—entah Bulan, Matahari, ataupun pohon yang bernama lelaki. Perempuan yang melayani suaminya—meski ia miskin, sakit, papa, atau letih oleh perjalanan—dengan kelembutan seperti melayani seorang putra, menjadi peserta dalam buah dharma. Perempuan yang berdisiplin dan cakap, yang dianugerahi anak, yang mencintai suaminya dan memandangnya sebagai napas hidupnya—dialah yang berhak atas ganjaran kebajikan. Ia yang menjaga hati tetap suci, terampil dalam urusan rumah, senantiasa cerah dalam bakti dan perawatan, menaruh kepercayaan penuh pada suami, serta bersikap rendah hati—dialah yang meraih buah dharma yang tertinggi.
श्रीमहेश्वर उवाच
The passage defines pātivratadharma as disciplined fidelity, purity of heart, competent household conduct, and compassionate service to one’s husband in all conditions (poverty, illness, fatigue), coupled with trust and humble behavior—these qualities are said to yield the highest fruits of dharma.
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, Śrī Maheśvara delivers a moral instruction describing the marks of an ideal devoted wife and the spiritual merit (dharma-phala) attributed to such conduct.