Adhyaya 23: श्वेत-लोहित-पीत-कृष्ण-विश्व-कल्पेषु रुद्रस्वरूप-गायत्री-तत्त्ववर्णनम्
मत्प्रसूता च देवेशी श्वेताङ्गा श्वेतलोहिता श्वेतवर्णा तदा ह्यासीद् गायत्री ब्रह्मसंज्ञिता
matprasūtā ca deveśī śvetāṅgā śvetalohitā śvetavarṇā tadā hyāsīd gāyatrī brahmasaṃjñitā
Sang Dewi, Penguasa para dewa, lahir dariku. Anggota tubuhnya putih, bersemu merah muda; kulitnya bercahaya putih. Dialah saat itu Gāyatrī, termasyhur sebagai Śakti milik Brahmā.
Sūta (narrating an internal creation account attributed to Brahmā)
It establishes mantra-śakti (Gāyatrī) as a luminous divine power arising within creation, implying that Vedic mantra supports the purity and efficacy of Śiva-worship and Linga-pūjā.
By presenting a sovereign Śakti (deveśī) as the radiance behind creation, the verse aligns with Śaiva Siddhānta’s view that Pati (Śiva) acts through Śakti—His inseparable power—while remaining the transcendent Lord beyond the manifested forms.
The verse points to Gāyatrī-japa and sattva-śuddhi (purification through luminous purity), foundational supports for disciplined pūjā and inner Pāśupata-oriented sādhanā.