The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
योऽजमीढसुतो ह्यन्य ऋक्ष: संवरणस्तत: । तपत्यां सूर्यकन्यायां कुरुक्षेत्रपति: कुरु: ॥ ४ ॥ परीक्षि: सुधनुर्जह्नुर्निषधश्च कुरो: सुता: । सुहोत्रोऽभूत् सुधनुषश्च्यवनोऽथ तत: कृती ॥ ५ ॥
yo ’jamīḍha-suto hy anya ṛkṣaḥ saṁvaraṇas tataḥ tapatyāṁ sūrya-kanyāyāṁ kurukṣetra-patiḥ kuruḥ
Putra Ajamīḍha yang lain bernama Ṛkṣa. Dari Ṛkṣa lahir Saṁvaraṇa, dan dari Saṁvaraṇa melalui rahim istrinya Tapatī, putri dewa matahari, lahirlah Kuru, raja Kurukṣetra. Kuru memiliki empat putra—Parīkṣi, Sudhanu, Jahnu, dan Niṣadha. Dari Sudhanu lahir Suhotra; dari Suhotra lahir Cyavana; dan dari Cyavana lahir Kṛtī.
This verse identifies Kuru as the son of Saṁvaraṇa and Tapatī and describes him as the lord of Kurukṣetra, establishing the famed Kuru lineage central to later Vedic history.
Here Kurukṣetra is linked with King Kuru, who is described as its ruler, indicating the region’s renown and association with Kuru’s dynasty.
They can see how Bhagavatam preserves sacred history and lineage to anchor dharma, inspiring respect for righteous leadership and continuity of spiritual culture.