Bali Mahārāja’s Surrender, Prahlāda’s Praise, and the Lord’s Mercy
Sutala and Future Indrahood
तमिन्द्रसेन: स्वपितामहं श्रिया विराजमानं नलिनायतेक्षणम् । प्रांशुं पिशङ्गाम्बरमञ्जनत्विषं प्रलम्बबाहुं शुभगर्षभमैक्षत ॥ १३ ॥
tam indra-senaḥ sva-pitāmahaṁ śriyā virājamānaṁ nalināyatekṣaṇam prāṁśuṁ piśaṅgāmbaram añjana-tviṣaṁ pralamba-bāhuṁ śubhagarṣabham aikṣata
Lalu Bali Mahārāja melihat kakeknya, Prahlāda Mahārāja, yang bercahaya oleh kemuliaan; matanya laksana kelopak teratai. Tubuhnya tinggi dan anggun, berbusana kuning; kilau gelapnya seperti celak, lengannya panjang, dan ia menawan serta dicintai semua orang.
Indrasena is Bali Mahārāja; in this verse he beholds his grandfather, Brahmā, who appears before him in radiant majesty.
In the narrative surrounding Vāmana’s līlā and the aftermath of Bali’s surrender, exalted beings like Brahmā appear, highlighting Bali’s extraordinary destiny and the Lord’s divine arrangement.
Cultivate humility and reverence for higher guidance—when one accepts divine order with sincerity, clarity and auspicious direction naturally arise.