Sukta 50
यथा शाम्याकः प्रपतन्नपवान् नानुविद्यते । एवा रात्रि प्र पातय यो अस्मां अभ्यघायति
yáthā śāmyākáḥ prápatan apavā́n nā́nuvídyate | evā́ rātri prá pātaya yó asmā́n abhyaghā́yati ||
As a śāmyāka, hurled forth and wind-driven, is not found again—so, O Night, drive far away, cast down, him who deviseth evil against us.
Seperti śāmyāka yang dilemparkan, ditiup angin, lalu tak ditemukan lagi—demikianlah, wahai Malam, jauhkanlah, jatuhkanlah, dia yang merancang kejahatan terhadap kami.
Rishi: As above (confirm via anukramaṇī).
Devata: Rātri as expeller; wind as implicit auxiliary force
Chandas: Anuṣṭubh (probable; verify)
{"primary_rasa":"vira","secondary_rasa":"bhayankara","emotional_arc":"From observation of inevitability (lost projectile) to confident command (drive him away).","listener_experience":"A sense of firmness and guarded courage; fear is contained and redirected into decisive action.","intensity":7}