Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 12
तं प्र॒त्नथा॑ पू॒र्वथा॑ वि॒श्वथे॒मथा॑ ज्येष्ठ॒ता॑तिं बर्हि॒षद॑ᳪ स्व॒र्विद॑म् । प्र॒ती॒ची॒नं वृ॒जनं॑ दोहसे॒ धुनि॑मा॒शुं जय॑न्त॒मनु॒ यासु॒ वर्ध॑से । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ शण्डा॑य त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वी॒रतां॑ पा॒ह्यप॑मृष्ट॒: शण्डो॑ दे॒वास्त्वा॑ शुक्र॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टाऽसि
táṃ pratnáthā pū́rvathā viśváthemáthā jyeṣṭhatā́tiṃ barhiṣádaṃ svarvídam | pratīcīnáṃ vṛjánaṃ dohase dhúnim āśúṃ jáyantam ánu yā́su várdhase | upayā́magṛhīto’si śaṇḍā́ya tvā́ eṣá te yónir vīrátāṃ pā́hy apamṛṣṭáḥ śaṇḍó devā́s tvā́ śukrapā́ḥ prá nayantv anādhṛṣṭo’si
उसे—प्राचीन रीति से, पूर्ववत, सर्व प्रकार से, आज भी—श्रेष्ठतम ताति (बल), बर्हिषद् (बर्हि पर आसीन), स्वर्विद् (स्वर्ग-प्राप्त कराने वाला) को (हम स्मरते हैं)। वह प्रत्यचीना (हमारी ओर उन्मुख), व्रजन (विजय/लाभ का साधन) है, दोहन के लिए; धुनिमान (कंपाने वाला), शीघ्र, जयन्त—जिसके अनुयायी होकर तू उन मार्गों में बढ़ता है। उपयाम से ग्रहण किया हुआ तू है; शण्ड के लिए मैं तुझे ग्रहण करता हूँ। यह तेरा योनि (आधार) है; वीरता की रक्षा कर। (तू) अपमृष्ट है; शण्ड है। देवगण—शुक्रपाः (शुद्ध/दीप्त पान करने वाले)—तुझे आगे ले जाएँ; तू अनाधृष्ट (अपराजित) है।
तम् । प्रत्नथा । पूर्वथा । विश्वथा । इमथा । ज्येष्ठतातिम् । बर्हिषदम् । स्वर्विदम् । प्रतीचीनम् । वृजनम् । दोहसे । धुनिम् । आशुम् । जयन्तम् । अनु । यासु । वर्धसे । उपयामगृहीतः । असि । शण्डाय । त्वा । एषः । ते । योनिः । वीरताम् । पाहि । अपमृष्टः । शण्डः । देवाः । त्वा । शुक्रपाः । प्र । नयन्तु । अनाधृष्टः । असि ।