अधि॑ न इन्द्रैषां॒ विष्णो॑ सजा॒त्या॒नाम् । इ॒ता मरु॑तो॒ अश्वि॑ना । तं प्र॒त्नथा॒ ऽयं वे॒नो ये दे॑वास॒ आ न॒ इडा॑भि॒र्विश्वे॑भिः सो॒म्यं मध्वोमा॑सश्चर्षणीधृतः
adhí na indra eṣā́ṃ víṣṇo sajātyā́nām | itā́ máruto aśvínā | táṃ pratnáthā ’yáṃ véno yé devā́sa ā́ na iḍā́bhir víśvebhíḥ somyáṃ mádhv omā́saś carṣaṇīdhṛtaḥ
हे इन्द्र, हमारे ऊपर अधिपति हो; हे विष्णु, इन स्वजातीयों पर भी (अधिष्ठान करो)। हे मरुतो, हे अश्विनौ, इधर आओ। प्राचीन रीति से यह वेन (हमारी आकांक्षा) उस (सहायता) को खोजता है। हे देवो, तुम सब, अपनी-अपनी इडा-भागों सहित हमारे पास आओ—हे मनुष्यों के धारक—सोम के मधुर मधु-रस सहित।
अधि॑ । नः । इ॒न्द्र । ए॒षा॒म् । विष्णो॑ । स॒-जा॒त्या॒नाम् । इ॒ता । मरु॑तः । अ॒श्वि॑ना । तम् । प्र॒त्नथा॑ । अ॒यम् । वे॒नः । ये । दे॒वासः॑ । आ । नः । इडा॑भिः । विश्वे॑भिः । सो॒म्यम् । मधु॑ । ओ॒माः॑सः । च॒र्ष॒णी॒धृ॒तः