Mantra 61
त्वाम॒द्य ऋ॑ष आर्षेय ऋषीणां नपादवृणीता॒यं यज॑मानो ब॒हुभ्य॒ आ सङ्ग॑तेभ्य ए॒ष मे॑ दे॒वेषु॒ वसु॒ वार्याय॑क्ष्यत॒ इति॒ ता या दे॒वा दे॑व॒ दाना॒न्यदु॒स्तान्य॑स्मा॒ आ च॒ शास्वा च॑ गुरस्वेषि॒तश्च॑ होत॒रसि॑ भद्र॒वाच्या॑य॒ प्रेषि॑तो॒ मानु॑षः सूक्तवा॒काय॑ सू॒क्ता ब्रू॑हि
tvā́m adyá ṛṣe ārṣéya ṛṣīṇā́ṃ napād avṛṇītāyáṃ yajámāno bahúbhya ā́ saṅgátebhya eṣá me devéṣu vásu vā́ryāyakṣyata íti tā́ yā́ devā́ deva dā́nāny áduḥ tā́ny asmā́ ā́ ca śā́sva ā́ ca gúrasveṣitáś ca hotár asi bhadravā́cyāya préṣito mā́nuṣaḥ sūktavā́kāya sūktā́ brūhi
हे ऋषे, आर्षेय—ऋषियों की वंश-परम्परा के नपात्—आज इस यजमान ने बहुतों में से, जो एकत्र हुए हैं, तुझे चुना है: ‘यह (ऋत्विज) देवों में मेरे लिए बहुमूल्य, वरणीय वसु को प्राप्त करे।’ हे देव, जो दान देवों ने दिए हैं—उन्हें उसके लिए तू आदेशित कर और दृढ़ कर; क्योंकि तू प्रेरित होकर होता है, भद्र-वाणी के लिए नियुक्त, मनुष्य (होकर) सूक्त-वाक् के लिए—सूक्त वचन बोल।
त्वाम् । अ॒द्य । ऋ॒षे । आ॒र्षे॒य । ऋ॒षी॒णाम् । न॒पा॒त् । अ॒वृ॒णी॒त । अ॒यम् । यज॑मान: । ब॒हुभ्य॑: । आ । सङ्ग॑तेभ्य: । ए॒ष: । मे॒ । दे॒वेषु॑ । वसु॑ । वार्याय॑क्ष्यत । इति॑ । ता: । या: । दे॒वा: । दे॒व । दाना॑नि । अ॒दुः॒ । तानि॑ । अ॒स्मै॒ । आ । च॒ । शास्व॑ । आ । च॒ । गु॒र॒स्व॒ । ए॒षि॒त: । च॒ । हो॒त॒र् । अ॒सि॒ । भ॒द्र॒वाच्या॑य । प्रेषि॑त: । मानु॑ष: । सू॒क्त॒वा॒काय॑ । सू॒क्ता: । ब्रू॑हि