Ramayana Yuddha Kanda Sarga 29
Yuddha KandaSarga 2930 Verses

Sarga 29

शुकसारणनिग्रहः / Ravana Rebukes Suka and Sārana; Spies Reconnoiter Rama’s Camp

युद्धकाण्ड

इस सर्ग में चर-नीति का महत्त्वपूर्ण क्रम—राजसभा से शत्रु-शिविर तक सूचना-चक्र—स्पष्ट होता है। शुक की रिपोर्ट सुनकर रावण वानर-सेना के महासमागम और राम के प्रमुख सहायकों—राम के ‘दाहिने हाथ’ समान लक्ष्मण, सुग्रीव, अंगद, हनुमान, जाम्बवान तथा अन्य नायकों—का वर्णन पाता है। भीतर से वह विचलित होता है, पर बाहर से क्रोध प्रकट करता है। वह शुक और सारण को युद्ध से पहले शत्रु-प्रशंसा करने पर फटकारता है, इसे राज-नीति में मंत्री-धर्म की चूक और निष्ठा-भंग मानता है; दंड की धमकी देता है, किंतु उनकी पूर्व सेवाएँ स्मरण कर संयम रखता है और वध न करके उन्हें छोड़ देता है। फिर रावण महोदर को आदेश देता है कि कुशल गुप्तचर बुलाए जाएँ और वे राम के अभिप्राय, दिनचर्या तथा निकटस्थ परामर्श-परिषद का भेद जानें। शार्दूल के नेतृत्व में वे छद्म-वेश से सुवेल प्रदेश पहुँचते हैं, जहाँ धर्मात्मा विभीषण उन्हें पहचान लेता है और शार्दूल पकड़ा जाता है। वानर उन्हें मारने को उद्यत होते हैं, पर राम की करुणा बीच में आती है और शार्दूल सहित सबको मुक्त कर दिया जाता है। भयभीत और अपमानित होकर वे लंका लौटते हैं और सुवेल के निकट स्थित राम की प्रबल वानर-सेना का विवरण दशग्रीव को सुनाते हैं; इसी रणनीतिक आकलन के साथ सर्ग समाप्त होता है।

Shlokas

Verse 1

शुकेनतुसमाख्यातान्दृष्ट्वासहरियूथपान् ।समीपस्थंचरामस्यभ्रातरंस्वंविभीषणम् ।।।।लक्ष्मणंचमहावीर्यंभुजंरामस्यदक्षिणं ।सर्ववानरराजंचसुग्रीवंभीमविक्रमम् ।।।।अङ्गदंचापिबलिनंवज्रहस्तात्मजात्मजम् ।हनूमन्तंचविक्रान्तंजाम्बवन्तंचदुर्जयम् ।।।।सुषेणंकुमुदंनीलंनलंचप्लवगर्षभम् ।गजंगवाक्षंशरभंमैन्दंचद्विविदंतथा ।।।।किञ्चिदाविग्नहृदयोजातक्रोधश्चरावणः ।भर्त्सयामासतौवीरौकथान्तेशुकसारणौ ।।।।

शुक की बात सुनकर और वानर-सेनापतियों को देखकर—राम के समीप खड़े अपने भाई विभीषण को, राम के दाहिने भुज-तुल्य महावीर्य लक्ष्मण को, समस्त वानरों के राजा भीमविक्रम सुग्रीव को, बलवान् अंगद को, पराक्रमी हनुमान को, अजेय जाम्बवान को, तथा सुषेण, कुमुद, नील, नल, गज, गवाक्ष, शरभ, मैन्द और द्विविद को—रावण का हृदय कुछ विचलित हुआ और वह क्रोध से भर उठा। फिर उनके कथन के अंत में उसने दोनों वीर शुक और सारण को डाँटना शुरू किया।

Verse 2

शुकेनतुसमाख्यातान्दृष्ट्वासहरियूथपान् ।समीपस्थंचरामस्यभ्रातरंस्वंविभीषणम् ।।6.29.1।।लक्ष्मणंचमहावीर्यंभुजंरामस्यदक्षिणं ।सर्ववानरराजंचसुग्रीवंभीमविक्रमम् ।।6.29.2।।अङ्गदंचापिबलिनंवज्रहस्तात्मजात्मजम् ।हनूमन्तंचविक्रान्तंजाम्बवन्तंचदुर्जयम् ।।6.29.3।।सुषेणंकुमुदंनीलंनलंचप्लवगर्षभम् ।गजंगवाक्षंशरभंमैन्दंचद्विविदंतथा ।।6.29.4।।किञ्चिदाविग्नहृदयोजातक्रोधश्चरावणः ।भर्त्सयामासतौवीरौकथान्तेशुकसारणौ ।।6.29.5।।

“यहाँ से जाओ; राम के निश्चय का परीक्षण करो। उसके निकटस्थों—मंत्रियों तथा प्रेमवश उसके पास आए मित्र-सहायकों—को भी भलीभाँति परखो।”

Verse 3

शुकेनतुसमाख्यातान्दृष्ट्वासहरियूथपान् ।समीपस्थंचरामस्यभ्रातरंस्वंविभीषणम् ।।6.29.1।।लक्ष्मणंचमहावीर्यंभुजंरामस्यदक्षिणं ।सर्ववानरराजंचसुग्रीवंभीमविक्रमम् ।।6.29.2।।अङ्गदंचापिबलिनंवज्रहस्तात्मजात्मजम् ।हनूमन्तंचविक्रान्तंजाम्बवन्तंचदुर्जयम् ।।6.29.3।।सुषेणंकुमुदंनीलंनलंचप्लवगर्षभम् ।गजंगवाक्षंशरभंमैन्दंचद्विविदंतथा ।।6.29.4।।किञ्चिदाविग्नहृदयोजातक्रोधश्चरावणः ।भर्त्सयामासतौवीरौकथान्तेशुकसारणौ ।।6.29.5।।

तब बाहर सदा विचरने वाले निशाचर गुप्तचर दशग्रीव के पास आए और सुवेल पर्वत के निकट डेरा डाले हुए भयंकर बल वाले महान् सैन्य का समाचार निवेदित किया।

Verse 4

शुकेनतुसमाख्यातान्दृष्ट्वासहरियूथपान् ।समीपस्थंचरामस्यभ्रातरंस्वंविभीषणम् ।।6.29.1।।लक्ष्मणंचमहावीर्यंभुजंरामस्यदक्षिणं ।सर्ववानरराजंचसुग्रीवंभीमविक्रमम् ।।6.29.2।।अङ्गदंचापिबलिनंवज्रहस्तात्मजात्मजम् ।हनूमन्तंचविक्रान्तंजाम्बवन्तंचदुर्जयम् ।।6.29.3।।सुषेणंकुमुदंनीलंनलंचप्लवगर्षभम् ।गजंगवाक्षंशरभंमैन्दंचद्विविदंतथा ।।6.29.4।।किञ्चिदाविग्नहृदयोजातक्रोधश्चरावणः ।भर्त्सयामासतौवीरौकथान्तेशुकसारणौ ।।6.29.5।।

उसने सुṣeṇa, कुमुद, नील और प्लवगों में श्रेष्ठ नल को, तथा गज, गवाक्ष, शरभ, मैन्द और द्विविद को भी देखा।

Verse 5

शुकेनतुसमाख्यातान्दृष्ट्वासहरियूथपान् ।समीपस्थंचरामस्यभ्रातरंस्वंविभीषणम् ।।6.29.1।।लक्ष्मणंचमहावीर्यंभुजंरामस्यदक्षिणं ।सर्ववानरराजंचसुग्रीवंभीमविक्रमम् ।।6.29.2।।अङ्गदंचापिबलिनंवज्रहस्तात्मजात्मजम् ।हनूमन्तंचविक्रान्तंजाम्बवन्तंचदुर्जयम् ।।6.29.3।।सुषेणंकुमुदंनीलंनलंचप्लवगर्षभम् ।गजंगवाक्षंशरभंमैन्दंचद्विविदंतथा ।।6.29.4।।किञ्चिदाविग्नहृदयोजातक्रोधश्चरावणः ।भर्त्सयामासतौवीरौकथान्तेशुकसारणौ ।।6.29.5।।

रावण का हृदय कुछ विचलित हो उठा और क्रोध जाग्रत हो गया; तब उसने वृत्तांत के अंत में उन दोनों वीर दूतों—शुक और सारण—को डाँटना आरम्भ किया।

Verse 6

अधोमुखौतौप्रणतावब्रवीच्छुकसारणौ ।रोषगद्गदयावाचासंरब्धंपरुषंवचः ।।।।

मस्तक झुकाए विनीत भाव से खड़े शुक और सारण से रावण ने क्रोध से गद्गद वाणी में उग्र और कठोर वचन कहे।

Verse 7

नतावत्सदृशंनामसचिवैरुपजीविभिः ।विप्रियंनृपतेर्वक्तुंनिग्रहेप्रग्रहेप्रभोः ।।।।

उसने कहा—“स्वामी के अनुग्रह पर जीवित रहने वाले मंत्रियों को, दंड देने और पुरस्कार देने में समर्थ प्रभु नरेश के प्रति अप्रिय वचन कहना शोभा नहीं देता।”

Verse 8

रिपूणांप्रतिकूलानांयुद्धार्थमभिवर्तताम् ।उभाभ्यांसदृशंनामवक्तुमप्रस्तवेस्तवम् ।।।।

“विरोधी शत्रुओं के विरुद्ध युद्ध के लिए हम अग्रसर हैं; ऐसे असमय तुम दोनों का उनका स्तवन करना क्या उचित है?”

Verse 9

आचार्यागुरवोवृद्धावृथावांपर्युपासिताः ।सारंयद्राजशास्त्राणामनुजीव्यंनगृह्यते ।।।।

आचार्य, गुरु और वृद्धजन तुम दोनों ने व्यर्थ ही सेवा में रखे; क्योंकि राजशास्त्र का जो जीवनोपयोगी सार है, उसे तुमने ग्रहण नहीं किया।

Verse 10

गृहीतोवानविज्ञातोभारोऽज्ञानस्यवाह्यते ।ईदृशै: सचिवैर्युक्तोमूर्खैर्दिष्ट्यधराम्यहम् ।।।।

तुमने बात को पकड़ तो लिया, पर उसका अर्थ नहीं समझा; इसलिए अज्ञान का भार ही ढोया जा रहा है। ऐसे मूर्ख मंत्रियों से युक्त होकर भी, केवल सौभाग्य से मैं अभी तक इस राज्य को धारण किए हूँ।

Verse 11

किंनुमृत्योर्भयंनास्तिवक्तुंमांपरुषंवचः ।यस्यमेशासतोजिह्वाप्रयच्छतिशुभाशुभम् ।।।।

क्या तुम्हें मृत्यु का भय नहीं, जो मुझसे कठोर वचन कहते हो? जिसके शासन से तुम्हारी जीभ भी शुभ या अशुभ बोलने को विवश हो सकती है।

Verse 12

अप्येवदहनंस्पृष्टवावनेतिष्ठन्तिपादपाः ।राजदोषपरामृष्टास्तिष्ठन्तेनापराधिनः ।।।।

अग्नि से स्पर्श होकर भी वन के वृक्ष खड़े रह जाते हैं; पर राजा के दंड-दोष से स्पृष्ट होकर अपराधी जन टिक नहीं पाते।

Verse 13

हन्यामहंत्विमौपापौशत्रुपक्षप्रशंसकौ ।यदिपूर्वोपकारैस्तुनक्रोधोमृदुतांव्रजेत् ।।।।

मैं इन दोनों पापियों को, जो शत्रु-पक्ष की प्रशंसा करते हैं, अवश्य ही मार डालता; परन्तु इनके पूर्व उपकारों का स्मरण करके मेरा क्रोध शान्त हो गया।

Verse 14

अपध्वंसतगच्छध्वंसन्निकर्षाद्इतोमम ।नहिवांहन्तुमिच्छामिस्मराम्युपकृतानिवाम् ।।।।हतावेवकृतघ्नौतौमयिस्नेहपराङ्मुखौ ।

दूर हो जाओ, मेरे निकट से अभी चले जाओ। मैं तुम्हें मारना नहीं चाहता, क्योंकि तुम्हारे किए हुए उपकार मुझे स्मरण हैं। पर तुम दोनों कृतघ्न, मुझसे स्नेह-विमुख—मानो मरे हुए ही हो।

Verse 15

एवमुक्तौतुसव्रीळौतावुभौशुकसारणौ ।रावणंजयशब्देनप्रतिनन्द्याभिनिस्सृतौ ।।।।

ऐसा कहे जाने पर शुक और सारण—वे दोनों—लज्जित हो गए; ‘जय’ शब्द से रावण की प्रशंसा करके वे बाहर निकल गए और चले गए।

Verse 16

अब्रवीत्सदशग्रीव: समीपस्थंमहोदरम् ।उपस्तापयमेशीघ्रंचारान्नीतिविशारदान् ।।।।

तब दशग्रीव ने पास खड़े महोदर से कहा—“नीति में निपुण गुप्तचरों को शीघ्र मेरे सामने उपस्थित करो।”

Verse 17

महोदरस्तथोक्तस्तुशीघ्रमाज्ञापयच्चरान् ।।।।ततश्चारास्संत्वरिताःप्राप्ताःपार्थिवशासनात् ।उपस्थिताःप्राञ्जलयोवर्धयित्वाजयशिषाः ।।।।

ऐसा आदेश पाकर महोदर ने तुरंत गुप्तचरों को आज्ञा दी।

Verse 18

महोदरस्तथोक्तस्तुशीघ्रमाज्ञापयच्चरान् ।।6.29.17।।ततश्चारास्संत्वरिताःप्राप्ताःपार्थिवशासनात् ।उपस्थिताःप्राञ्जलयोवर्धयित्वाजयशिषाः ।।6.29.18।।

तब राजा की आज्ञा से गुप्तचर शीघ्र आ पहुँचे। वे हाथ जोड़कर उपस्थित हुए, विजय-आशीर्वाद बढ़ाकर वहीं सेवा में खड़े रहे।

Verse 19

तानब्रवीत्ततोवाक्यंरावणोराक्षसाधिपः ।चारान्प्रत्यायितान् शूरान्भक्तान्विगतसाध्वसान् ।।।।

तब राक्षसों के अधिपति रावण ने उन गुप्तचरों से वचन कहा—जो विश्वस्त, शूरवीर, भक्त और निर्भय थे।

Verse 20

इतोगच्छतरामस्यव्यवसायंपरीक्षथ ।मन्त्रिष्वभ्यन्तरायेऽस्यप्रीत्यातेनसमागताः ।।।।

“यहाँ से जाओ; राम के निश्चय का परीक्षण करो। उसके निकटस्थों—मंत्रियों तथा प्रेमवश उसके पास आए मित्र-सहायकों—को भी भलीभाँति परखो।”

Verse 21

कथंस्वपितिजागर्तिकिमन्यच्चकरिष्यति ।विज्ञायनिपुणंसर्वमागन्तव्यमशेषतः ।।।।

“वह कैसे सोता है, कैसे जागता है, और आगे क्या करने का विचार रखता है—सब कुछ सूक्ष्मता से, पूर्णतः जानकर लौट आना।”

Verse 22

चारेणविदितश्शत्रुःपण्डितैर्वसुधाधिपैः ।युद्धेस्वल्पेनयत्नेनसमासाद्यनिरस्यते ।।।।

“बुद्धिमान पृथ्वीपति गुप्तचरों द्वारा शत्रु को जानकर, युद्ध में उसे थोड़े से प्रयत्न से ही सामना करके परास्त कर देते हैं।”

Verse 23

चारास्तुतेतथेत्युक्त्वाप्रहृष्टाराक्षसेश्वरम् ।शार्दूलमग्रतःकृत्वाततश्चक्रुःप्रदक्षिणम् ।।।।

वे चार प्रसन्न होकर बोले—“तथास्तु।” शार्दूल को आगे करके उन्होंने राक्षसाधिपति की श्रद्धापूर्वक प्रदक्षिणा की।

Verse 24

ततस्तेतंमहात्मानंचाराराक्षससत्तमम् ।कृत्वाप्रदक्षिणंजग्मुर्यत्ररामस्सलक्ष्मणः ।।।।

फिर उन चारों ने उस महात्मा, राक्षसों में श्रेष्ठ, की आदरपूर्वक प्रदक्षिणा की और वहाँ चले जहाँ लक्ष्मण सहित श्रीराम थे।

Verse 25

तेसुवेलस्यशैलस्यसमीपेरामलक्ष्मणौ ।प्रच्छन्नाददृशुर्गत्वाससुग्रीवविभीषणौ ।।।।

वे छद्मवेश में सुवेल पर्वत के निकट पहुँचे और सुग्रीव तथा विभीषण सहित श्रीराम-लक्ष्मण को देख लिया।

Verse 26

प्रेक्षमाणाश्चमूंतांतुबभूवुर्भयविक्लबाः ।तेतुधर्मात्मनादृष्टाराक्षसेन्द्रेणराक्षसा ।।।।

उस सेना को देखते ही वे राक्षस भय से व्याकुल हो उठे; पर धर्मात्मा राक्षसेन्द्र विभीषण ने उन्हें तुरंत पहचान लिया।

Verse 27

विभीषणेनतत्रस्थानिगृहीतायदृच्छया ।शार्दूलोग्राहितस्त्वेकःपापोऽयमितिराक्षसः ।।।।

वहाँ संयोगवश विभीषण ने उन्हें पकड़ लिया; और “यह पापी राक्षस है” ऐसा कहकर केवल शार्दूल को ही विशेष रूप से पकड़ लिया गया।

Verse 28

मोचितस्सोऽपिरामेणवध्यमानःप्लवङ्गमैः ।अनृशंस्येनरामेणमोचिताराक्षसाःपरे ।।।।

वानर उसे मार डालना चाहते थे, फिर भी राम ने उसे छोड़ दिया; और राम की करुणा से अन्य राक्षस भी मुक्त कर दिए गए।

Verse 29

वानरैरर्दितास्तेतुविक्रान्तैर्लघुविक्रमैः ।पुनर्लङ्कामनुप्राप्ताश्वसन्तोनष्टचेतसः ।।।।

पराक्रमी और शीघ्रगामी वानरों द्वारा सताए गए वे राक्षस हाँफते हुए, सुध-बुध खोकर, फिर लंका लौट आए।

Verse 30

ततोदशग्रीवमुपस्थितास्तेचाराबहिर्नित्यचरानिशाचराः ।गिरेस्सुवेलस्यसमीपवासिनंन्यवेदयन्भीमबलंमहाबलाः ।।।।

तब बाहर सदा विचरने वाले निशाचर गुप्तचर दशग्रीव के पास आए और सुवेल पर्वत के निकट डेरा डाले हुए भयंकर बल वाले महान् सैन्य का समाचार निवेदित किया।

Frequently Asked Questions

Rāvaṇa weighs punishing ministers who deliver unwelcome intelligence versus acknowledging prior service; later, Rāma faces the wartime choice of executing captured spies or releasing them, choosing compassionate restraint.

The sarga contrasts coercive kingship driven by anger with principled leadership guided by self-control: intelligence is necessary for policy, but the moral quality of command is revealed by how power treats the vulnerable—even enemies.

Suvela mountain functions as the strategic staging zone near which Rāma’s forces are encamped; courtly protocol is also marked through pradakṣiṇā (circumambulation) as a sign of reverence before the spies depart.

Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App