Naadbindu
विस्मृत्य सकलं बाह्यं नादे दुग्धाम्बुवन् मनः ।
एकीभूयाथ सहसा चिदाकाशे विलीयते ॥३९॥
विस्मृत्य । सकलम् । बाह्यम् । नादे । दुग्ध-अम्बु-वत् । मनः ।
एकीभूय । अथ । सहसा । चित्-आकाशे । विलीयते ॥३९॥
vismṛtya sakalaṃ bāhyaṃ nāde dugdhāmbu-van manaḥ |
ekībhūyātha sahasā cidākāśe vilīyate ||39||
બાહ્ય સર્વને વિસ્મરી, નાદમાં મન દૂધ-જળની જેમ એકરૂપ બની, સહસા ચિદાકાશ—ચેતનાના આકાશમાં વિલીન થાય છે.
Having forgotten all that is external, the mind, like milk and water in nāda, having become one, suddenly dissolves in the space of consciousness (cid-ākāśa).