Adhyaya 4

આ અધ્યાયમાં સૂતના વર્ણન દ્વારા ધરણીનો પ્રશ્ન આવે છે અને વરાહ ભગવાન ઉત્તર આપતાં કહે છે કે આકાશરાજે ભૂમિજ કન્યાનું નામ “પદ્મિની” રાખ્યું. પછી પદ્માવતીના ઉદ્યાન-આશ્રમ પાસે દેવર્ષિ નારદ અચાનક આવે છે; પદ્માવતીની વિનંતીથી તેઓ શુભ દેહ-લક્ષણોની વિસ્તૃત ચર્ચા કરે છે અને અંતે કહે છે કે તેનું સ્વરૂપ “વિષ્ણુ-યોગ્ય” છે તથા લક્ષ્મી સમાન છે. નારદ અંતર્ધાન થયા પછી પદ્મિની/પદ્માવતી સખીઓ સાથે વસંતનાં ફૂલો એકત્ર કરવા પુષ્પાટવીમાં પ્રવેશે છે; અનેક પુષ્પોની યાદી સાથે વનને વિધિ-સૌંદર્યસભર પવિત્ર સ્થાન તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે. ત્યાં ભયંકર હાથી દેખાતાં ભય થાય છે, પરંતુ તરત જ અશ્વારૂઢ ધનુર્ધર તેજસ્વી પુરુષ પ્રગટ થાય છે—વેંકટાદ્રિ-નિવાસી શ્રીનિવાસ, જે આ પ્રસંગમાં પોતાને સૂર્યવંશીય “કૃષ્ણ” તરીકે ઓળખાવે છે. સ્ત્રીઓ કહે છે કે ‘ઈહામૃગ’ દેખાયો નથી, આ રાજરક્ષિત વન છે અને તેની ઓળખ પૂછે છે; તે શિકાર માટે આવ્યો હોવાનું કહી પદ્માવતીને જોઈ આકર્ષિત થયો હોવાનું સ્વીકારે છે, અને સખીઓ રાજદંડની ચેતવણી આપતાં જ સેવકો સાથે ઝડપથી પર્વત તરફ નીકળી જાય છે.