Adhyaya 38

ભરદ્વાજ કહે છે કે જગન્નાથના ભક્તો દિવસો સુધી સ્તુતિ અને પૂજાવિધિમાં લીન રહે છે. ત્રીજી રાત્રે તેમને શુભ સ્વપ્નમાં શંખ-ચક્ર-ગદા ધારણ કરનાર ચતુર્ભુજ પુરુષોત્તમના દર્શન થાય છે. પછી સ્વામિપુષ્કરિણીમાં સ્નાન કરીને પ્રાતઃકર્મો પૂર્ણ કરી તેઓ ફરી આરાધના કરે છે; ત્યારે જાણે સમગ્ર વિશ્વનો પ્રકાશ એકત્ર થયો હોય એવો અદભુત તેજ પ્રગટે છે. આ ભયજનક દિવ્ય પ્રાકટ્ય જોઈ બ્રહ્મા વગેરે દેવો આવે છે, નારાયણની પરત્વની સ્તુતિ કરે છે અને ભયથી શાંત રૂપની પ્રાર્થના કરે છે. ભગવાન મણિમય વિમાન પર સૌમ્ય રૂપે પ્રગટ થઈ અગસ્ત્યને વર આપે છે. અગસ્ત્ય પોતાની તપસ્યાની સિદ્ધિ નિવેદી અચલ ભક્તિ માગે છે અને પ્રભુના પર્વત પાસેની સુવર્ણમુખરી નદી પાપહર તીર્થ બને એવી વિનંતી કરે છે—જ્યાં સ્નાન કરીને વેંકટ પર ભગવાનના દર્શન કરનારને ભુક્તિ અને મુક્તિ મળે. ભગવાન આ વર મંજૂર કરી વૈકુંઠ-નામક શૈલ પર પોતાની નિત્ય ઉપસ્થિતિ જાહેર કરે છે અને દર્શન-સેવા તથા ક્યાંયથી પણ સ્મરણ કરનારને મળતા ફળો કહે છે. પછી રાજા શંખને ઉત્તમ પરલોકગતિ આપી ભગવાન અંતર્ધાન થાય છે. અંતે ભરદ્વાજ વેંકટાદ્રિ, સ્વામિપુષ્કરિણી અને આ માહાત્મ્યના શ્રવણ-સ્મરણની તારક શક્તિનું ફલશ્રુતિમાં ગાન કરે છે.