
આ અધ્યાયમાં વેંકટાચલમાહાત્મ્ય અંતર્ગત સુવર્ણમુખરી નદીનો પ્રાદુર્ભાવ, નામકરણ અને તેની વિધિ-તત્ત્વસંબંધિત પવિત્ર પ્રતિષ્ઠા વર્ણવાય છે. ભરદ્વાજ કહે છે કે શક્રપ્રમુખ દેવો તથા ઋષિ, સિદ્ધ, ચારણ અને ગંધર્વોના સમૂહો અગસ્ત્ય સાથે ચાલતી આ નદીની સ્તુતિ કરે છે. વાયુદેવ તેના ઉદ્ભવ અને યશનું વર્ણન કરીને કહે છે—અગસ્ત્યે તેને પૃથ્વી પર લાવી, તે ‘સુવર્ણમુખરી’ નામે પ્રસિદ્ધ થઈ નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ અને સેવનીય બનશે. આગળ વિસ્તૃત માહાત્મ્ય આવે છે—નદીનું સ્મરણ અને સ્નાન પાપનાશક છે; અસ્થિ-વિસર્જનથી પરલોકગતિમાં સહાય મળે છે; અને તેના કાંઠે કરેલા દાન, જપ, શ્રાદ્ધ વગેરે કર્મો અનેકગણું ફળ આપે છે. ફલશ્રુતિમાં આરોગ્ય, વિઘ્નનિવારણ, પિતૃકાર્યસિદ્ધિ તથા ગ્રહણ, સંક્રાંતિ જેવા કાળમાં વિશેષ પુણ્યનો ઉલ્લેખ છે. અંતે અગસ્ત્યોદય દિવસે વાર્ષિક વ્રત નિર્ધારિત છે—સુવર્ણ અગસ્ત્ય પ્રતિમા બનાવી વિધિપૂર્વક પૂજન કરીને દાન, બ્રાહ્મણભોજન અને સમર્પણ કરવાથી સંચિત દોષો દૂર થાય અને સ્થાયી આધ્યાત્મિક લાભ પ્રાપ્ત થાય છે.
No shlokas available for this adhyaya yet.