
આ અધ્યાયમાં શ્રીવરાહ ધરણીને પૂર્વવૃત્તાંત સંભળાવે છે. વેંકટાચલ પર સ્વામિપુષ્કરિણી નજીક શ્રીનિવાસ/હરિ દિવ્ય વિમાનમાં નિવાસ કરે છે અને કલ્પાંત સુધી સામાન્ય જનને અદૃશ્ય કહેવાય છે, છતાં દેવાજ્ઞાથી સર્વે માટે પૂજ્ય બને છે. ધરણી પૂછે છે—જો ભગવાન મર્ત્યોને દેખાતા ન હોય તો જાહેર પૂજા કેવી રીતે ચાલે? ત્યારે શ્રીવરાહ અગસ્ત્યની બાર વર્ષીય આરાધના અને પ્રાર્થના કહે છે; અગસ્ત્ય ઈચ્છે છે કે પ્રભુ સર્વ દેહધારીઓને દૃશ્ય બને, અને ભગવાન વિમાનની વિશેષતા જાળવી સર્વજનને દર્શન આપે છે. પછી વંશકથા અને ઉત્પત્તિકથા આવે છે. આગળના કાળચક્રોમાં રાજા મિત્રવર્માનો ઉદય અને ત્યાંથી આકાશરાજ સુધીની વંશપરંપરા વર્ણવાય છે. યજ્ઞીય હળ ચલાવતાં ધરતીમાંથી પદ્માવતી પ્રગટ થાય છે; તેને પુત્રીરૂપે સ્વીકારી રાણી ધરણીને સોંપવામાં આવે છે. ત્યારબાદ ધરણી શુભ લક્ષણો વચ્ચે વસુદાનને જન્મ આપે છે; તેની શસ્ત્રવિદ્યા અને શાસ્ત્ર-શિક્ષણનો સંક્ષેપ આપી રાજધર્મ, વૈધતા અને પ્રદેશના પવિત્ર ઇતિહાસની સ્થાપના થાય છે.
No shlokas available for this adhyaya yet.