Adhyaya 26

આ અધ્યાયમાં શ્રીસૂત ઘોણ-તીર્થ (તુમ્બુરુ-તીર્થ) ની અદ્વિતીય પાવનતા પ્રગટ કરે છે. ઉત્તરાફાલ્ગુની નક્ષત્ર, શુક્લપક્ષ અને સૂર્ય મીન રાશિમાં હોય તે શુભ કાળે ગંગા વગેરે મહાતીર્થો અહીં એકત્ર થાય છે એમ કહી, તે સમયે સ્નાન વિશેષ ફળદાયક ગણાય છે. પછી ઘોણ-તીર્થસ્નાનથી વિમુખ રહેનારાઓ માટે કઠોર ધર્મ-નીતિની ચેતવણી આવે છે—તેમને ગંભીર સામાજિક અને વૈદિક આચારભંગ કરનારાઓની યાદી સાથે સરખાવી નિંદા કરવામાં આવે છે, જેથી તીર્થયાત્રાધર્મ અને પ્રાયશ્ચિત્તભાવ મજબૂત થાય. ત્યારબાદ ઉદ્ધારક સ્વરમાં જણાવે છે કે આ તીર્થમાં સ્નાન, પાન અને સેવા દ્વારા અનેક પ્રકારના પાપ-દોષ શુદ્ધ થાય છે અને નૈતિક પુનઃસ્થાપન થાય છે. અંતે દેવલ ગાર્ગ્યને તુમ્બુરુ ગંધર્વની કથા કહે છે: ઘરેલુ કલહથી શાપગ્રસ્ત થયેલો તુમ્બુરુ વેંકટેશ્વરની પૂજા કરીને તીર્થસ્નાન કરે છે અને વિષ્ણુલોક પ્રાપ્ત કરે છે. શાપિત પત્ની દેડકી બની પીપળાના ખોખામાં રહે છે; અગસ્ત્ય આવી પતિવ્રતા-ધર્મ શીખવે છે અને તેનો ઉદ્ધાર કરે છે. ફલશ્રુતિ મુજબ પૌર્ણમાસીએ ઘોણ-તીર્થસ્નાન મહાદાન-યજ્ઞ સમ ફળ આપે છે, અને આ અધ્યાયનું શ્રવણ વાજપેય સમ પુણ્ય તથા ચિરંજીવ વિષ્ણુલોક આપે છે.