
અધ્યાય ૧૫માં શ્રીસૂત વેંકટ પર્વતના અતિ પુણ્યદાયક કૃષ્ણતીર્થનું માહાત્મ્ય પ્રારંભે વર્ણવે છે અને તેને પાપનાશક કહે છે. નૈતિક પુનઃસ્થાપન પર ભાર છે—કૃતઘ્ન તથા માતા‑પિતા અને ગુરુનો અપમાન કરનાર પણ અહીં સ્નાનથી શુદ્ધ થાય છે એમ જણાવાયું છે. પછી કારણકથા આવે છે: કૃષ્ણ નામના ઋષિ (રામકૃષ્ણ પ્રસંગ સાથે) વેંકટાચલ પર અનેક વર્ષો અચળ રહી કઠોર તપ કરે છે. તેમના શરીર પર વલ્મીક/દીમકનો ઢગલો ચઢી જાય છે; ઘોર વરસાદ‑ગર્જના થાય છે. વીજળી પડતાં વલ્મીકનું શિખર તૂટી જાય છે અને ત્યારે ગરુડારૂઢ, શંખ‑ચક્ર‑ગદાધારી, વનમાળાથી શોભિત વિષ્ણુ/શ્રીનિવાસ પ્રગટ થાય છે. ભગવાન તપથી પ્રસન્ન થઈ વિશેષ સ્નાનયોગ જાહેર કરે છે—સૂર્ય મકર રાશિમાં હોય ત્યારે, પુષ્ય નક્ષત્રયુક્ત પૌર્ણિમાએ કૃષ્ણતીર્થમાં સ્નાન કરવાથી પાપમોચન અને અભીષ્ટસિદ્ધિ થાય છે. દેવો, મનુષ્યો અને દિક્પાલો પણ શુદ્ધિ માટે ત્યાં એકત્ર થાય છે; આ તીર્થ ઋષિના નામથી પ્રસિદ્ધ થશે. અંતે આ કથા સાંભળવા‑પઠનથી વિષ્ણુલોકપ્રાપ્તિની ફલશ્રુતિ સાથે અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
No shlokas available for this adhyaya yet.