Adhyaya 6

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग प्रह्लादा सुरसत्तम । येन नः कलिमध्ये तु दर्शितो भगवान्हरिः

ઋષિઓએ કહ્યું— સાધુ, સાધુ! હે મહાભાગ પ્રહ્લાદ, હે સૂરશ્રેષ્ઠ! તારા દ્વારા કલિયુગના મધ્યમાં પણ અમને ભગવાન હરિના દર્શન થયા.

Verse 2

त्वन्मुखक्षीरसिंधूत्था कथेयममृतोपमा । कर्णाभ्यां पिबतां तृप्तिर्मुनीनां न प्रजायते । कथयस्व महाबाहो तीर्थयात्रां सुविस्तराम्

તારા મુખમાંથી ક્ષીરસાગરથી ઉદ્ભવેલી જેવી આ કથા અમૃતસમાન છે. કાનોથી પીતા હોવા છતાં મુનિઓને તૃપ્તિ થતી નથી. હે મહાબાહો, તીર્થયાત્રાનું અતિ વિસ્તારે વર્ણન કર.

Verse 3

अस्माभिस्तत्र गंतव्यं वहते यत्र गोमती । तिष्ठते यत्र भगवांश्चक्रतीर्थावलोककः

અમે ત્યાં જ જવું જોઈએ જ્યાં ગોમતી વહે છે અને જ્યાં ચક્રતીર્થનું અવલોકન કરનાર ભગવાન નિવાસ કરે છે।

Verse 4

भवाब्धौ पतितांस्तात उद्धरस्व भवार्णवात् । तीर्थयात्राविधानं च कथयस्व महामते

હે પ્રિય, ભવસાગરમાં પડેલાઓને ઉદ્ધર કર; તેમને સંસારસમુદ્રમાંથી તાર. અને હે મહામતિ, તીર્થયાત્રાની વિધિ પણ કહો।

Verse 5

प्रह्लाद उवाच । गत्वा तु गोमतीतीरे प्रणमेद्दंडवच्च ताम् । प्रक्षाल्य पाणिपादौ च कृत्वा च करयोः कुशान्

પ્રહ્લાદે કહ્યું—ગોમતીના તટે જઈ તેને દંડવત્ પ્રણામ કરવો. પછી હાથ-પગ ધોઈ હાથમાં કુશ ધારણ કરવો।

Verse 6

गृहीत्वा तु फलं शुभ्रमक्षतैश्च समन्वितम् । प्राङ्मुखः प्रयतो भूत्वा दद्यादर्घ्यं विधानतः

પછી શુદ્ધ ફળ અને અક્ષત લઈને, પૂર્વમુખ થઈ સંયમિત બની વિધિપૂર્વક અર્ઘ્ય અર્પણ કરવું।

Verse 7

ब्रह्मलोकात्समायाते वसिष्ठतनये शुभे । सर्वपापविशुद्ध्यर्थं ददाम्यर्घ्यं तु गोमति

હે વસિષ્ઠની શુભ પુત્રી, બ્રહ્મલોકથી આવી—હે ગોમતી! સર્વ પાપવિશુદ્ધિ માટે હું તને આ અર્ઘ્ય અર્પણ કરું છું।

Verse 8

वसिष्ठतनये देवि सुरवंद्ये यशस्विनि । त्रैलोक्यवंदिते देवि पापं मे हर गोमति

હે દેવી! વસિષ્ઠની પુત્રી, દેવોથી વંદિત, યશસ્વિની; ત્રિલોકમાં પૂજિત ગોમતી, મારું પાપ હરી લે।

Verse 9

इत्युच्चार्य्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । विष्णुं संस्मृत्य मनसा मंत्रमेतमुदीरयेत्

આ રીતે ઉચ્ચારીને, હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ! હાથથી મૃદાનો સ્પર્શ કરી; મનમાં વિષ્ણુનું સ્મરણ કરીને આ મંત્ર બોલવો જોઈએ।

Verse 10

अश्वक्रांते रथक्रांते विष्णुक्रांते वसुंधरे । उद्धृताऽसि वराहेण कृष्णेन शतबाहुना

હે વસુંધરા! અશ્વોથી ક્રાંત, રથોથી ક્રાંત, વિષ્ણુના પદોથી ક્રાંત; તું વરાહ દ્વારા, શતબાહુ કૃષ્ણ દ્વારા, ઉદ્ધૃત થઈ હતી।

Verse 11

मृत्तिके हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम् । त्वया हतेन पापेन पूतः संवत्सरं भवेत्

હે પવિત્ર મૃત્તિકા! મેં પૂર્વે સંચિત કરેલું જે પાપ છે તે હરી લે. તારા દ્વારા નાશ પામેલા પાપથી મનુષ્ય એક વર્ષ સુધી શુદ્ધ બને છે।

Verse 12

इत्येवं मृदमालिप्य स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि । आपो अस्मानिति स्नात्वा शृणुध्वं यत्फलं लभेत्

આ રીતે મૃદા લગાવીને વિધિ મુજબ સ્નાન કરવું. ‘આપોऽસ્માન્…’ પાઠ કરતાં સ્નાન કરીને, હવે સાંભળો—કયો ફળ પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 13

कुरुक्षेत्रे च यत्पुण्यं राहुग्रस्ते दिवाकरे । स्नानमात्रेण तत्पुण्यं गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

કુરુક્ષેત્રમાં રાહુગ્રસ્ત સૂર્યકાળે જે પુણ્ય મળે છે, તે જ પુણ્ય ગોમતીમાં શ્રીકૃષ્ણની સન્નિધિમાં માત્ર સ્નાનથી પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 14

भक्त्या स्नात्वा तु तत्रैवं कुर्यात्कर्म यथोदितम् । देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पयेद्भावसंयुतः

ત્યાં ભક્તિપૂર્વક સ્નાન કરીને, જેમ વિધાન છે તેમ કર્મ કરવું; અને ભાવસહિત દેવો, પિતૃઓ તથા મનુષ્યોને તર્પણ આપવું।

Verse 15

ये च रौरवसंस्था हि ये च कीटत्वमागताः । गोमतीनीरदानेन मुक्तिं यांति न संशयः

જે રૌરવ નરકમાં વસે છે અને જે કીટયોનિમાં પડ્યા છે—તેઓ પણ ગોમતીના જળદાનથી મુક્તિ પામે છે; તેમાં સંશય નથી।

Verse 16

विनाप्यक्षतदर्भैर्वा विना भावनया तथा । वारिमात्रेण गोमत्यां गयाश्राद्धफलं लभेत्

અક્ષત અને દર્ભ વિના પણ, તેમજ વિશેષ ભાવના વિના પણ—ગોમતીમાં માત્ર જળમાત્રથી ગયા-શ્રાદ્ધનું ફળ મળે છે।

Verse 17

ततश्च विप्रानाहूय वेदज्ञांस्तीरसंश्रयान् । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

પછી તીર્થતટે નિવાસ કરનારા વેદજ્ઞ બ્રાહ્મણોને બોલાવી, વિશ્વેદેવ આદિનું વિધિપૂર્વક પૂજન કરીને પિતૃઓ માટે શ્રાદ્ધ કરવું।

Verse 18

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कृत्वा विधानतः । दक्षिणां च ततो दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

પરમ શ્રદ્ધાથી યુક્ત થઈ વિધાનપૂર્વક શ્રાદ્ધ કરીને, ત્યારબાદ દક્ષિણા આપવી—સુવર્ણ તથા રજત પણ।

Verse 20

दद्याद्विप्रं समभ्यर्च्य वस्त्रालंकारभूषणैः । सप्तधान्ययुतां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति

વસ્ત્ર, અલંકાર અને ભૂષણોથી બ્રાહ્મણને સન્માનપૂર્વક પૂજી, સપ્તધાન્યসহ દાન આપવું અને કહેવું—“વિષ્ણુ મારે પ્રસન્ન થાઓ।”

Verse 21

आसीमांतं विसृज्यैतान्ब्राह्मणान्नियतेंद्रियः । दीनांधकृपणेभ्यश्च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

આ બ્રાહ્મણોને સીમા સુધી સન્માનથી વિદાય આપી, ઇન્દ્રિયોને નિયંત્રિત રાખી; અને દીન, અંધ તથા દરિદ્રોને પોતાની શક્તિ મુજબ દાન આપવું।

Verse 22

गोमती गोमयस्नानं गोदानं गोपिचन्दनम् । दर्शनं गोपिनाथस्य गकाराः पंच दुर्लभाः

ગોમતી, ગોમય-સ્નાન, ગોદાન, ગોપીચંદન અને ગોપીનાથનું દર્શન—‘ગ’કારથી શરૂ થતાં આ પાંચ દુર્લભ છે।

Verse 23

तस्माच्चैव प्रकर्तव्यं गोदानं गोमतीतटे । एवं कृत्वा द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः

અતએવ ગોમતીના તટ પર નિશ્ચયે ગોદાન કરવું જોઈએ. હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ! આમ કરવાથી મનુષ્ય કૃતકૃત્ય બને છે।

Verse 24

ये गता नरकं घोरं ये च प्रेतत्वमागताः । पूर्वकर्मविपाकेन स्थावरत्वं गताश्च ये

જે ભયંકર નરકમાં ગયા છે, જે પ્રેતત્વને પામ્યા છે, અને પૂર્વકર્મના વિપાકથી સ્થાવર યોનિ (વનસ્પતિ આદિ)માં પડ્યા છે—

Verse 25

पितृपक्षे च ये केचिन्मातृपक्षे कुलोद्भवाः । सर्वे ते मुक्तिमायांति गोमत्या दर्शनात्कलौ

પિતૃપક્ષ તથા માતૃપક્ષમાં કુળમાં ઉત્પન્ન થયેલા જે જે પિતૃગણ છે, તેઓ બધા કલિયુગમાં ગોમતીના પાવન દર્શનમાત્રથી મુક્તિને પામે છે.

Verse 26

कृतं श्राद्धं नरैर्यैस्तु गोमत्यां भूसुरोत्तमाः । हयमेधस्य यज्ञस्य फलमायांत्यसंशयम्

હે ભૂસુરોત્તમ! જે મનુષ્યો ગોમતીમાં શ્રાદ્ધ કરે છે, તેઓ નિઃસંદેહ અશ્વમેધ યજ્ઞનું ફળ પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 27

गंगास्नानेन यत्पुण्यं प्रयागे परिकीर्त्तितम् । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां श्राद्धकृन्नरः

પ્રયાગમાં ગંગાસ્નાનથી જે પુણ્ય કથિત છે, તે જ પુણ્ય ગોમતીમાં શ્રાદ્ધ કરનાર મનુષ્ય પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 28

विष्णुलोकं हि गच्छंति पितरस्तत्कुलोद्भवाः । अनेकजन्मसाहस्रं पापं याति न संशयः

નિશ્ચયે તે કુળમાં ઉત્પન્ન પિતૃગણ વિષ್ಣુલોકને જાય છે, અને હજારો જન્મોના પાપ નાશ પામે છે—એમાં સંશય નથી.

Verse 29

सुवर्णशृंगसहितां राजतखुरभूषिताम् । रत्नपुच्छां वस्त्रयुतां ताम्रपृष्ठां सवत्सकाम्

સુવર્ણશૃંગોથી યુક્ત, રજતખુરોથી ભૂષિત, રત્નોથી શોભિત પૂંછવાળી, વસ્ત્રયુક્ત, તામ્રપૃષ્ઠાવરણ ધારણ કરેલી—વાછરડાંসহ એવી ગાય દાન કરવી જોઈએ।

Verse 30

यो नरः कार्त्तिके स्नानं गोमत्यां कुरुते द्विजाः । प्रसन्नो भगवांस्तस्य लक्ष्म्या सह न संशयः

હે દ્વિજોએ! જે પુરુષ કાર્ત્તિક માસમાં ગોમતીમાં સ્નાન કરે છે, તેના પર ભગવાન લક્ષ્મીસહિત પ્રસન્ન થાય છે—એમાં સંશય નથી।

Verse 31

प्रत्यहं हुतं भोक्तारं तर्पयेत्सुसमाहितः । प्रत्यहं षड्रसं देयं भोजनं च द्विजातये

પ્રતિદિન સુસમાહિત થઈ હુતભોક્તાને તૃપ્ત કરવો; અને પ્રતિદિન ષડ્રસયુક્ત ભોજન તથા દ્વિજાતિને અન્નદાન પણ કરવું।

Verse 32

पूजयेत्कृष्णदेवं च प्रत्यहं भक्तितत्परः । येन केनापि विप्रेन्द्राः स्थातव्यं नियमेन तु

ભક્તિમાં તત્પર રહી પ્રતિદિન શ્રીકૃષ્ણદેવની પૂજા કરવી. હે વિપ્રેન્દ્રો! જે રીતે બને તે રીતે, નિયમમાં સ્થિર રહેવું જ જોઈએ।

Verse 33

ब्राह्मणानुज्ञया तत्र गृह्णीयान्नियमान्नरः । संपूर्णे कार्त्तिके मासि संप्राप्ते बोधवासरे

ત્યાં બ્રાહ્મણોની અનુમતિથી પુરુષે નિયમો ગ્રહણ કરવા જોઈએ. કાર્ત્તિક માસ પૂર્ણ થઈ અને બોધવાસર પ્રાપ્ત થાય ત્યારે (વ્રત સમાપ્તિનો યોગ્ય સમય આવે છે)।

Verse 34

पंचामृतेन देवेशं स्नापयेत्तीर्थवारिणा । श्रीखण्डं कुंकुमोन्मिश्रं मृगनाभिसमन्वितम् । विलेपयेच्च देवेशं भक्त्या दामोदरं हरिम्

પંચામૃત અને તીર્થજળથી દેવેશ્વરને સ્નાન કરાવવું. કુંકુમમિશ્રિત, કસ્તૂરીયુક્ત શ્રીખંડ ચંદનનો લેપ ભક્તિપૂર્વક દામોદર હરિને અર્પણ કરવો.

Verse 35

कुसुमैर्वारिसंभूतैस्तुलस्या करवीरकैः । तद्देशसंभवैः पुष्पैः पूजयेद्गरुडध्वजम्

જળમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા પુષ્પો, તુલસી, કરવીર (કણેર) અને તે પવિત્ર પ્રદેશમાં ઉગેલા ફૂલોથી ગરુડધ્વજ વિષ્ણુની પૂજા કરવી.

Verse 36

नैवेद्यं रुचिरं दद्याद्वि ष्णुर्मे प्रीयतामिति । गीतवाद्यादिनृत्येन तथा पुस्तकवाचनैः

‘વિષ્ણુ મારી ઉપર પ્રસન્ન થાઓ’ એવી પ્રાર્થના કરીને રુચિકર નૈવેદ્ય અર્પણ કરવું; તેમજ ગાન, વાદ્ય, નૃત્ય અને પવિત્ર ગ્રંથવાચનથી પણ સેવા કરવી.

Verse 37

रात्रौ जागरणं कार्य्यं स्तोत्रैर्नानाविधैरपि । आहूय ब्राह्मणान्भक्त्या भोजयेच्च स्वशक्तितः

રાત્રે વિવિધ સ્તોત્રો સાથે જાગરણ કરવું; અને ભક્તિપૂર્વક બ્રાહ્મણોને આમંત્રિત કરીને પોતાની શક્તિ મુજબ ભોજન કરાવવું.

Verse 38

ततो रथस्थितं देवं पूजयेद्गरुडध्वजम् । कार्त्तिकांते च विप्रेंद्रा गोमत्युदधिसंगमे

પછી રથ પર સ્થિત ગરુડધ્વજ દેવની પૂજા કરવી; અને હે વિપ્રેન્દ્ર, કાર્તિકના અંતે ગોમતી અને સમુદ્રના સંગમસ્થળે પણ (એવું જ કરવું).

Verse 39

स्नात्वा पितॄंश्च संतर्प्य पूजयेच्च जनार्द्दनम् । सुवस्त्रैर्भूषणैश्चापि समभ्यर्च्य रमापतिम् । अनुज्ञया तु विप्राणां व्रतं संपूर्णतां नयेत्

સ્નાન કરીને પિતૃઓને તર્પણ આપી જનાર્દનનું પૂજન કરવું. ઉત્તમ વસ્ત્રો અને ભૂષણોથી રમાપતિનું પણ સમ્યક અર્ચન કરીને, બ્રાહ્મણોની અનુમતિથી વ્રતને પૂર્ણતા સુધી પહોંચાડવું.

Verse 40

एवं यः स्नाति विप्रेन्द्राः कार्त्तिके कृष्णसन्निधौ । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

હે વિપ્રેન્દ્રો! જે કાર્તિક માસમાં શ્રીકૃષ્ણના સાન્નિધ્યમાં આ રીતે સ્નાન કરે છે, તે સર્વ પાપોથી મુક્ત થઈ વિષ્ણુલોકને પામે છે.

Verse 41

माघस्नानं नरो भक्त्या गोमत्यां कुरुते तु यः । वैनतेयोदये नित्यं संतुष्टः सह भार्यया

જે પુરુષ ભક્તિપૂર્વક ગોમતીમાં માઘસ્નાન કરે છે—દરરોજ ગરુડોદય (સૂર્યોદય) સમયે—અને પત્ની સાથે સંતોષથી રહે છે, તે પ્રશંસિત વ્રતનું ફળ પામે છે.

Verse 42

तिला हिरण्यसहिता देया ब्राह्मणसत्तमे । मोदका गुडसंमिश्राः प्रत्यहं दक्षिणान्विताः

હે બ્રાહ્મણસત્તમ! તલ સાથે સોનાનું દાન કરવું જોઈએ. તેમજ દરરોજ ગોળમિશ્રિત મોદક યોગ્ય દક્ષિણાસહ આપવાના.

Verse 43

तिलैराज्याप्लुतैर्होमः कर्त्तव्यः प्रत्यहं नरैः । होमार्थं सेवयेद्वह्निं न शीतार्थं कदाचन

મનુષ્યોએ દરરોજ ઘીમાં ભીંજવેલા તલથી હોમ કરવો જોઈએ. અગ્નિની સેવા હોમ માટે જ કરવી; માત્ર ઠંડી દૂર કરવા માટે ક્યારેય નહીં.

Verse 44

गोमत्यां स्नाति यो भक्त्या माघं माधववल्लभम् । समाप्तौ रक्तवस्त्राणि कञ्चुकोष्णीषमेव च

જે ભક્તિપૂર્વક ગોમતીમાં માધવપ્રિય માઘ માસભર સ્નાન કરે, તેણે વ્રતસમાપ્તિએ લાલ વસ્ત્રો, કંચુક (અંગરખો) અને ઉષ્ણીષ (પાગડી) દાન કરવા જોઈએ।

Verse 45

दद्यादुपानहौ भक्त्या कुंकुमं च विशेषतः । कम्बलं तैलपक्वं च विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ભક્તિપૂર્વક પાદુકા દાન કરવી અને વિશેષ કરીને કુંકુમ (કેસર) આપવું; કમ્બળ તથા તેલમાં પકાવેલું અન્ન પણ દાન કરી—“વિષ્ણુ મારે પ્રસન્ન થાઓ” એમ પ્રાર્થના કરવી।

Verse 46

स्वामिकार्य्यमृतानां च संग्रामे शस्त्रसंकुले । गवार्थे ब्राह्मणार्थे च मृतानां या गतिः स्मृता

સ્વામીના કાર્યમાં, શસ્ત્રસંકુલ યુદ્ધમાં, ગાયોના હિત માટે તથા બ્રાહ્મણોના હિત માટે જે મરે છે—તેમની જે પુણ્યગતિ શાસ્ત્રોમાં સ્મૃત છે—

Verse 47

माघस्नाने च सा प्रोक्ता गोमत्यां नात्र संशयः । सर्वदानफलं तस्य सर्व तीर्थफलं तथा

એ જ (પુણ્યગતિ) ગોમતીમાં માઘસ્નાન માટે પણ કહેલી છે—એમાં સંશય નથી. તેને સર્વ દાનોનું ફળ અને સર્વ તીર્થોનું ફળ પણ મળે છે।

Verse 48

माघस्नानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम् । सर्वान्कामानवाप्नोति समभ्यर्च्य जनार्द्दनम्

માઘસ્નાનથી મનુષ્ય સનાતન વિષ્ણુલોકને પામે છે; અને જનાર્દનનું વિધિવત્ આરાધન કરીને સર્વ કામનાઓ પ્રાપ્ત કરે છે।

Verse 49

माघं यः क्षपते सर्वं गोमत्युदधिसंगमे । ब्राह्मणानुज्ञया विप्राः सर्वं संपूर्णतां व्रजेत्

હે વિપ્રો, બ્રાહ્મણોની અનુમતિથી જે ગોમતી–સમુદ્ર સંગમે સમગ્ર માઘમાસ વ્યતીત કરે છે, તે સર્વ રીતે પૂર્ણ સિદ્ધિને પ્રાપ્ત કરે છે।

Verse 50

पापिनोऽपि द्विजश्रेष्ठा ये स्नाता गोमतीजले । यज्विनां च गतिं यांति प्रसादाच्चक्रपाणिनः

હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ, ગોમતીજળમાં સ્નાન કરનાર પાપીઓ પણ ચક્રપાણિ ભગવાનના પ્રસાદથી યજ્વીઓ (યજ્ઞકર્તાઓ)ની ગતિને પ્રાપ્ત કરે છે।

Verse 51

ब्रह्मरुद्रपदादूर्ध्वं यत्पदं चक्रपाणिनः । स्नानमात्रेण गोमत्यां तत्प्रोक्तं कृष्णसंनिधौ

બ્રહ્મા અને રુદ્રના પદથી પણ ઊંચું ચક્રપાણિ ભગવાનનું પરમ પદ, કૃષ્ણસન્નિધિ (દ્વારકા)માં ગોમતીમાં માત્ર સ્નાનથી પ્રાપ્ત થાય છે—એવું કહેલું છે।

Verse 52

मित्रद्रोहे च यत्पापं यत्पापं गुरुघातिनि । तत्पापं समवाप्नोति यात्राभंगं करोति यः

મિત્રદ્રોહનું જે પાપ અને ગુરુઘાતનું જે પાપ, તે જ પાપ તેને લાગે છે જે યાત્રામાં વિઘ્ન પાડી તેને ભંગ કરે છે।

Verse 53

ब्रह्मस्वहारिणः पापास्तथा देवस्वहारिणः । स्नानमात्रेण शुद्ध्यंति गोमत्यां नात्र संशयः

બ્રાહ્મણસ્વ (બ્રાહ્મણની મિલકત) હરણ કરનારનું પાપ અને દેવસ્વ (મંદિરની મિલકત) હરણ કરનારનું પાપ પણ—ગોમતીમાં માત્ર સ્નાનથી શુદ્ધ થાય છે; તેમાં સંશય નથી।

Verse 54

भीताऽभयप्रदानेन यत्पुण्यं लभते नरः । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां स्नानमात्रतः

ભીતને અભયદાન આપવાથી મનુષ્ય જે પુણ્ય મેળવે છે, તે જ પુણ્ય ગોમતીમાં માત્ર સ્નાનથી પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 55

भीताभय प्रदानेन पुत्रानिष्टान्न संशयः । धनकामस्तु विपुलं लभते धनमूर्जितम्

ભીતને અભયદાન આપવાથી નિઃસંદેહે સદ્ગુણી પુત્રો પ્રાપ્ત થાય છે. અને ધન ઇચ્છનારને બહુ અને સ્થિર સમૃદ્ધિ મળે છે।

Verse 56

प्राप्नुयादीप्सितान्कामान्गोमतीनीरसंगमे । कृतकृत्यो भवेद्विप्रा ऋणान्मुच्येत पैतृकात्

ગોમતીના જળસંગમે ઇચ્છિત કામનાઓ પ્રાપ્ત થાય છે. હે બ્રાહ્મણ, તે કૃતકૃત્ય બને છે અને પિતૃઋણમાંથી મુક્ત થાય છે।

Verse 57

मनसा वचसा चैव कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते पापं गोमतीनीरसंगमात्

મન, વાણી અને કર્મથી જે પાપ ઉપાર્જિત થયું છે, તે સર્વ ગોમતીના જળસંગમથી નાશ પામે છે।

Verse 58

पीतांबरधरो भूत्वा तथा गरुडवाहनः । वनमाली चतुर्बाहुर्दिव्यगन्धानुलेपनः । याति विष्ण्वालयं विप्रा अपुनर्भवलक्षणम्

પીળાં વસ્ત્ર ધારણ કરીને, ગરુડવાહન બની, વનમાળા વડે શોભિત, ચતુર્ભુજ અને દિવ્ય સુગંધના અનુલેપનથી યુક્ત થઈ—હે બ્રાહ્મણ—તે અપુનર્ભવ-લક્ષણ વિષ્ણુલોકને પામે છે।

Verse 59

गोमतीस्नानमात्रेण मानवो नात्र संशयः । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णुं सनातनम्

ગોમતીમાં માત્ર સ્નાન કરવાથી—એમાં શંકા નથી—માનવ સર્વ પાપોથી મુક્ત થઈ સનાતન વિષ્ણુને પ્રાપ્ત કરે છે.