Adhyaya 17

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । कृत्वाऽभिषेकं तीर्थेषु यथावद्दत्त दक्षिणः । पूजयेच्च ततो देवं कृष्णाख्यं पुरुषं परम्

પ્રહ્લાદે કહ્યું—તીર્થોમાં વિધિપૂર્વક સ્નાન-અભિષેક કરીને અને યથોચિત દક્ષિણા અર્પણ કરીને, ત્યારબાદ કૃષ્ણ નામે પ્રસિદ્ધ પરમ પુરુષ દેવની પૂજા કરવી જોઈએ.

Verse 2

ऋषय ऊचुः । पूजाविधिं तु कृष्णस्य श्रोतुकामाः समासतः । कथयाऽचरणोपेतं यथावद्दैत्यसत्तम

ઋષિઓએ કહ્યું—અમે સંક્ષેપમાં શ્રીકૃષ્ણની પૂજા-વિધિ સાંભળવા ઇચ્છીએ છીએ. હે દૈત્યશ્રેષ્ઠ, આચરણসহિત તેને યથાવિધિ અમને કહો।

Verse 3

द्वारपालाश्च के तत्र कः पूर्वं कश्च पृष्ठतः । पुरीयं सर्वतो दैत्य तिष्ठते केन पालिता

ત્યાં દ્વારપાલ કોણ છે? આગળ કોણ અને પાછળ કોણ ઊભો છે? હે દૈત્ય, આ પુરી સર્વ દિશામાં કોના દ્વારા રક્ષિત છે?

Verse 4

आनुपूर्व्यात्समासेन पूजनीया यथाविधि । कथयस्व विधिज्ञोऽसि कृष्णैकचरणप्रियः

ક્રમ પ્રમાણે સંક્ષેપમાં કહો કે તેઓ યથાવિધિ કેવી રીતે પૂજનીય છે. તમે વિધિજ્ઞ છો અને માત્ર શ્રીકૃષ્ણના ચરણપ્રિય ભક્ત છો—અતએવ કહો।

Verse 5

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतां पूजनं विप्राः श्रुतपूर्वं विधानतः । कलौ कृष्णस्य विप्रेन्द्रा यथावदनुपूर्वशः

શ્રીપ્રહ્લાદે કહ્યું—હે વિપ્રો, સાંભળો; પરંપરાથી શ્રુત અને શાસ્ત્રવિધિ અનુસારનું પૂજન કહું છું. હે વિપ્રશ્રેષ્ઠો, કલિયુગમાં શ્રીકૃષ્ણની યથાવિધિ પૂજા ક્રમશઃ વર્ણવું છું।

Verse 6

पूर्वद्वारस्थितान्देवाञ्छुणुध्वं सुसमाहिताः । जयंतः प्रथमं पूज्यः सर्वपापहरः शुभः

પૂર્વ દ્વારે સ્થિત દેવતાઓ વિષે એકાગ્ર થઈ સાંભળો। જયંતનું પ્રથમ પૂજન કરવું જોઈએ—તે શુભ છે અને સર્વ પાપ હરણ કરનાર છે।

Verse 7

स्थापितो देवराजेन पूजार्थं केशवस्य हि । तस्यैवानुचरान्वक्ष्ये तान्निबोधत सत्तमाः

દેવરાજ ઇન્દ્રે કેશવની પૂજાર્થે તેને સ્થાપિત કર્યો. હવે હું તેના જ અનુચરોનું વર્ણન કરું છું—હે શ્રેષ્ઠજનોએ, તેને સારી રીતે સમજો.

Verse 8

वज्रनाभः सुनाभश्च वज्रबाहुर्महा हनुः । वज्रदंष्ट्रो वज्रधारी वज्रहा वज्रलोचनः

(તેઓ છે:) વજ્રનાભ, સુનાભ, વજ્રબાહુ, મહાહનુ, વજ્રદંષ્ટ્ર, વજ્રધારી, વજ્રહા અને વજ્રલોચન।

Verse 9

श्वेतमूर्धा श्वेतमाली जयन्तानुचराश्च ते । एते शस्त्रोद्यतकरा रक्षन्ते तमहर्निशम्

શ્વેતમૂર્ધા અને શ્વેતમાલી પણ જયંતના અનુચર છે. એ બધા હાથમાં શસ્ત્ર ઉંચા કરીને તે (નગરનું) દિવસ-રાત રક્ષણ કરે છે.

Verse 10

पूर्वद्वारे सुसंनद्धा जयन्तोद्देशकारिणः । पूर्वद्वारे च रक्षार्थं नरनाथो विनायकः

પૂર્વ દ્વારે જયંતના આદેશ મુજબ કાર્ય કરનારાઓ સંપૂર્ણ સજ્જ છે. અને પૂર્વ દ્વારની રક્ષા માટે નરનાથ વિનાયક પણ છે.

Verse 11

तरुणार्कश्च वै सूर्यो देव्यो वै सहमातरः । ईश्वरश्चापि दुर्वासा नागराजस्तु तक्षकः

તરુણાર્ક અને સૂર્ય; માતૃગણ સાથે દેવીઓ; ઈશ્વર; દુર્વાસા; તથા નાગરાજ તક્ષક—આ પણ (ત્યાં) છે.

Verse 12

सेनानीः कार्तिकेयश्च राक्षसश्च महाहनुः । तत्र दीर्घनखोनाम दानवः सुप्रतिष्ठितः

ત્યાં સેનાપતિ કાર્તિકેય છે અને મહાહનુ નામનો રાક્ષસ પણ છે; ત્યાં જ દીર્ઘનખ નામનો દાનવ દૃઢ રીતે પ્રતિષ્ઠિત છે.

Verse 13

विश्वावसुश्च गन्धर्वो मेनका च वराप्सराः । सनत्कुमारसहितो वसिष्ठो भगवानृषिः

વિશ્વાવસુ નામનો ગંધર્વ, શ્રેષ્ઠ અપ્સરા મેનકા, અને સનત્કુમાર સાથે ભગવાન ઋષિ વસિષ્ઠ—આ સૌ ત્યાં વિરાજમાન છે.

Verse 14

एते पूज्याः पूर्वतस्तु न्यग्रोधश्च महाद्रुमः । पूर्वद्वारस्थिता ह्येत आग्नेयाञ्छृणुताथ मे

આ પૂર્વ તરફ પૂજ્ય છે; ત્યાં મહાન વડવૃક્ષ પણ ઊભો છે. આ પૂર્વ દ્વારે સ્થિત છે; હવે મારી પાસેથી આગ્નેય દિશાવાળાઓને સાંભળો.

Verse 15

ज्वालामुखोऽथ रक्ताक्षः स्मशाननिलयः क्रथः । मांसादो रुधिराहारः कृष्णः कृष्णजटाधरः

જ્વાલામુખ, પછી રક્તાક્ષ; શ્મશાનનિવાસી ક્રથ; માંસાદ (માંસભક્ષી), રુધિરાહાર (રક્તભોજી), અને કૃષ્ણ—જે કાળી જટાઓ ધારણ કરે છે—(આ બધા છે).

Verse 16

त्रासनो भञ्जनश्चैव ह्याग्न्येय्यां दिशि संस्थिताः । दिशं रक्षंति संनद्धा दक्षिणां शृणुताथ मे

ત્રાસન અને ભંજન આગ્નેય દિશામાં સ્થિત છે; તેઓ સન્નદ્ધ થઈ તે દિશાનું રક્ષણ કરે છે. હવે મારી પાસેથી દક્ષિણ દિશાનું વર્ણન સાંભળો.

Verse 17

दण्डपाणिर्महानादः पाशहस्तः सुलोचनः । अनिवर्त्यक्रमश्चैव तथा दुंदुभिनिस्वनः

દંડપાણિ, મહાનાદ, પાશહસ્ત, સુલોચન, અનિવર્ત્યક્રમ તથા દુન્દુભિનિસ્વન—આ તે દિશાના રક્ષક-નામો કહેવાય છે.

Verse 18

खरस्वनो घर्घरवाक्तथा मौनप्रियः सदा । मल्लिकाक्षश्च एतेषां प्रणतो द्वारपालकः

ખરસ્વન, ઘર્ઘરવાક તથા સદા મૌનપ્રિય; અને મલ્લિકાક્ષ—પ્રણામ કરીને—એમનો દ્વારપાલ છે.

Verse 19

दक्षिणद्वाररक्षार्थं दुन्दुभिश्च विनायकः । महिषार्कश्च वै सूर्यो भूषणश्च तथेश्वरः

દક્ષિણ દ્વારની રક્ષા માટે દુન્દુભિ અને વિનાયક; તેમજ મહિષાર્ક, સૂર્ય, ભૂષણ અને ઈશ્વર—આ પણ રક્ષક તરીકે નિયુક્ત છે.

Verse 20

चण्डिका च तथा देवी ह्यूर्द्ध्वबाहुश्च राक्षसः । पद्माक्षः क्षेत्रपालश्च नागश्चाश्वतरस्तथा

તથા દેવી ચંડિકા; અને રાક્ષસ ઊર્ધ્વબાહુ; પદ્માક્ષ તથા ક્ષેત્રપાલ; તેમજ નાગ અને અશ્વતર—આ પણ રક્ષકરૂપે સ્થિત છે.

Verse 21

चित्रांगदश्च गन्धर्व उर्वशी च वराप्सराः । यो राजा सर्ववृक्षाणां शालश्चापि महाद्रुमः

ગંધર્વ ચિત્રાંગદ અને શ્રેષ્ઠ અપ્સરા ઉર્વશી; તેમજ સર્વ વૃક્ષોના રાજા કહેવાતો મહાદ્રુમ શાલ વૃક્ષ—આ પણ ત્યાં સ્થાપિત છે.

Verse 22

सनातन ऋषिश्रेष्ठो ह्यगस्त्यश्च महातपाः । एते याम्यदिशि द्वारं रक्षन्ति सुसमाहिताः

ઋષિઓમાં શ્રેષ્ઠ સનાતન અને મહાતપસ્વી અગસ્ત્ય—આ બન્ને સંપૂર્ણ સમાહિત થઈ યામ્ય (દક્ષિણ) દિશાના દ્વારનું રક્ષણ કરે છે.

Verse 23

गीतकृन्नर्तको नग्नः कंबली दहनप्रियः । हसनो नेत्रभंगश्च भ्रूविकारो विजृंभकः

ગીતકૃત, નર્તક, નગ્ન, કમ્બલી અને દહનપ્રિય; તેમજ હસન, નેત્રભંગ, ભ્રૂવિકાર અને વિજૃંભક—આ (પરિચરગણ) દિવ્ય રક્ષકસમૂહમાં કહેવાયા છે.

Verse 24

मुशली प्रभुरेतेषां संनद्धो वर्तते द्विजाः । रक्षन्ति नैरृतीमाशां पश्चिमां शृणुतापरान्

હે દ્વિજોય, આ બધાના સંનદ્ધ (કવચધારી) પ્રભુ મુશલી છે. તેઓ નૈઋતિ (દક્ષિણ-પશ્ચિમ) દિશાનું રક્ષણ કરે છે; હવે પશ્ચિમ દિશાવાળાઓને પણ સાંભળો.

Verse 25

स्वस्तिकः शंखमूर्द्धा च नीलवासाः शुभाननः । पाशहस्तः शूलहस्त एकपादैकलोचनः

તેઓ છે—સ્વસ્તિક, શંખમૂર્ધા, નીલવાસા, શુભાનન, પાશહસ્ત, શૂલહસ્ત, અને એકપાદ-એકલોચન.

Verse 26

पश्चिमायां दिशि तथा पुष्पदन्तो विनायकः । उद्धवार्कश्च वै सूर्यः शिवः सत्राजितेश्वरः

અને પશ્ચિમ દિશામાં—પુષ્પદંત વિનાયક, ઉદ્ધવાર્ક, સ્વયં સૂર્ય, તથા સત્રાજિતેશ્વર નામે પ્રસિદ્ધ શિવ (વિરાજે છે).

Verse 27

तुंबरुर्नामगन्धर्वो घृताची च वराप्सराः । महोदरश्च नागेन्द्रो राक्षसश्च घटोत्कचः

(ત્યાં) તુંબરુ નામનો ગંધર્વ, ઘૃતાચી નામની શ્રેષ્ઠ અપ્સરા, મહોદર નામનો નાગેન્દ્ર તથા રાક્ષસ ઘટોત્કચ (છે)।

Verse 28

दैत्यः पञ्चजनोनाम ऋषिः कश्यप एव च । देवी कपालिनीनाम अश्वत्थस्तु महाद्रुमः

(ત્યાં) પંચજન નામનો દૈત્ય, ઋષિ કશ્યપ, કપાલિની નામની દેવી તથા મહાવૃક્ષ અશ્વત્થ (છે)।

Verse 29

कपिलः क्षेत्रपालश्च प्रतीचीं पाति वै दिशम् । नमस्कार्यास्तथा पूज्या वायव्यो शृणुतापरान्

કપિલ અને ક્ષેત્રપાલ નિશ્ચયે પશ્ચિમ દિશાનું રક્ષણ કરે છે. તેઓ નમસ્કાર અને પૂજનને યોગ્ય છે. હવે વાયવ્ય (ઉત્તર-પશ્ચિમ) દિશાના રક્ષકો વિષે સાંભળો।

Verse 30

भंजनो भैरवश्चैव कालिकोऽथ घटोदरः । झंझकामर्दनः पिंगो रुरुः सर्वभुजोव्रणी

(વાયવ્ય દિશામાં) ભંજન, ભૈરવ, પછી કાલિક, ઘટોદર; ઝંઝકામર્દન, પિંગ, રુરુ અને સર્વભુજોવ્રણી (છે)।

Verse 31

सुपार्श्वः प्रभुरेतेषां संनद्धः पालयन्दिशम् । उदीच्यां दिशि विप्रेन्द्राः श्यामलश्च गणाधिपः

આ બધાનો પ્રભુ, કવચધારી સુપાર્શ્વ તે દિશાનું પાલન કરે છે. હે વિપ્રેન્દ્રો! ઉત્તર દિશામાં ગણાધિપ શ્યામલ (સ્થિત છે)।

Verse 32

मन्वन्तको विरूपाक्षो गोलकः श्वेत संप्लुतः । उन्मत्तः प्रभुरेतेषामुदीच्यां पालयन्दिशम्

મન્વંતક, વિરূপાક્ષ, ગોલક, શ્વેત અને સંપ્લુત—એ સૌના સ્વામી ઉન્મત્ત છે; તે ઉત્તર દિશાનું પાલન-રક્ષણ કરે છે।

Verse 33

मूलस्थानश्च वै सूर्य्य इन्द्रेशश्च महेश्वरः । देवी कण्ठेश्वरीनाम क्षेत्रपालश्च खञ्जनः

મૂલસ્થાને સૂર્ય વિરાજે છે; અને ઇન્દ્રેશ નામે મહેશ્વર છે. ત્યાં કણ્ઠેશ્વરી દેવી તથા ક્ષેત્રપાલ ખઞ્જન પણ સ્થિત છે।

Verse 34

वासुकिर्नागराजश्च कूर्मपृष्ठश्च दानवः । सनकश्च ऋषिश्रेष्ठो गोलको राक्षसस्तथा

વાસુકિ નાગરાજ, કૂર્મપૃષ્ઠ દાનવ, ઋષિશ્રેષ્ઠ સનક, તથા ગોલક રાક્ષસ—એમણે પણ ત્યાં પૂજ્ય સન્નિધિરૂપે સ્થાન લીધું છે।

Verse 35

नारदोनाम गन्धर्वो रंभा चैव वराप्सराः । एते पूज्याः प्रयत्नेन प्लक्षोनाम महाद्रुमः

નારદ નામનો ગંધર્વ અને રંભા નામની શ્રેષ્ઠ અપ્સરા—એમની પ્રયત્નપૂર્વક પૂજા કરવી જોઈએ; તેમજ પ્લક્ષ નામના મહાવૃક્ષની પણ।

Verse 36

यक्षेशः सवितानाम श्यामः पूज्यः प्रयत्नतः । ऐशान्यां दिशि विप्रेन्द्राः स्थिता ये तान्वदाम्यहम्

સવિતા નામનો યક્ષેશ અને શ્યામ—એમની પ્રયત્નપૂર્વક પૂજા કરવી જોઈએ. હે વિપ્રેન્દ્રો, હવે હું ઈશાન (ઉત્તર-પૂર્વ) દિશામાં સ્થિત રહેલાઓનું વર્ણન કરું છું।

Verse 37

दुर्धरो भैरवारावः किंकिणीको महाबलः । करालो विकटो मूलो बलिभुक्तो बलिप्रियः

દુર્ધર, ભૈરવારાવ, મહાબળી કિંકિણીક; તેમજ કરાલ, વિકટ, મૂલ, બલિભુક્ત અને બલિપ્રિય—આ પવિત્ર ક્ષેત્રના ભયંકર નામધારી રક્ષકો છે।

Verse 38

एतेषां क्षेत्रपालानां सस्त्रीणां च द्विजोत्तमाः । नेता प्रभु श्च स्वामी च जयन्तः पालकस्तथा

હે દ્વિજોત્તમો! આ ક્ષેત્રપાલો માટે—તેમની પત્નીઓ સહિત—જયંત જ નેતા, પ્રભુ, સ્વામી અને રક્ષક-પાલક પણ છે।

Verse 39

निगृह्णात्यनुगृह्णाति रक्षिता पुरवासिनाम् । जयन्तादेशमादाय ते दुष्टान्घातयन्ति च

તેઓ નગરવાસીઓના રક્ષક બની દુષ્ટોને દમન પણ કરે છે અને અનુગ્રહ પણ કરે છે; જયંતની આજ્ઞા લઈને તેઓ પાપીઓનો સંહાર પણ કરે છે।

Verse 40

नागस्थलस्थितः स्वामी जयन्तः पालकः सदा । नागराजैः परिवृतः पूजनीयः प्रयत्नतः

નાગસ્થલમાં સ્થિત સ્વામી જયંત સદા પાલક છે; નાગરાજોથી પરિવૃત તે પ્રયત્નપૂર્વક પૂજનીય છે।

Verse 41

मांसप्रियमुखाश्चैत ऐशानीं पांति वै दिशम् । सहस्रशीर्षको देवः शेषो नागस्थलस्थितः । अनन्तो वासुकिश्चैव तक्षकः पद्म एव च

આ મांसપ્રિય અને ઉગ્રમુખ રક્ષકો ખરેખર ઈશાન દિશાનું રક્ષણ કરે છે. સહસ્રશીર્ષ દેવ શેષ નાગસ્થલમાં સ્થિત છે; તેમજ અનંત, વાસુકિ, તક્ષક અને પદ્મ પણ (ત્યાં) છે।

Verse 42

शंखः कंबलकश्चैव नागश्चाश्वतरस्तथा । मुक्तकः कालियश्चैव जनकोऽथापराजितः

શંખ અને કંબલક; નાગ અને અશ્વતર; મુક્તક અને કાલિય; તેમજ જનક અને અપરાજિત—આ સૌ પણ તે પવિત્ર ક્ષેત્રના નાગગણોમાં પ્રસિદ્ધ છે.

Verse 43

कर्कोटकमुखा नागास्ते च सन्ति सहस्रशः । ते पूज्या गंधपुष्पैश्च बलिभिर्धूपदीपकैः

કર્કોટક-પ્રમુખ નાગો સહસ્રોની સંખ્યામાં છે. ગંધ-પુષ્પ, બલિ-નૈવેદ્ય તથા ધૂપ-દીપથી તેમની પૂજા કરવી જોઈએ.

Verse 44

पायसेन च मांसेन ह्यन्नाद्यैः सुरया तथा । ततः संपूज्य देवशं जयंतं रक्षिणां वरम्

પાયસ, માંસ, વિવિધ અન્નાદિ અને સુરાસહિત—પછી રક્ષકોમાં શ્રેષ્ઠ, દેવસેનાપતિ જયંતને વિધિપૂર્વક પૂજવો જોઈએ.

Verse 45

गंध पुष्पोपहारैश्च धूपवस्त्रादिभूषणैः । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः कृष्णं देवकिनन्दनम् । संपूज्यः प्रथमं तत्र गणेशो रुक्मिसंज्ञकः

ગંધ-પુષ્પના ઉપહાર, ધૂપ, વસ્ત્રાદિ ભૂષણો સાથે—હે દ્વિજશ્રેષ્ઠો, પછી દેવકીનંદન શ્રીકૃષ્ણ પાસે જવું જોઈએ. ત્યાં સૌપ્રથમ ‘રુક્મિ’ નામના ગણેશની વિધિપૂર્વક પૂજા કરવી.

Verse 46

ऋषय ऊचुः । कथं स रुक्मिदैत्येन्द्रो यो दुष्टो गणतां गतः । साक्षाद्भगवतो द्वारि प्रत्यहं पूज्यते नरः

ઋષિઓએ કહ્યું—દુષ્ટ દૈત્યેન્દ્ર રુક્મિ કેવી રીતે ગણપદને પ્રાપ્ત થયો, અને સాక్షાત્ ભગવાનના દ્વારે તે પ્રત્યહ પૂજાય છે?

Verse 47

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णाय रुक्मिणीं दातुं यदा भीष्मक उद्यतः । तद्द्वेषात्क्रोधसंयुक्तो रुक्मी चैद्यममन्यत

શ્રી પ્રહ્લાદ બોલ્યા—જ્યારે ભીષ્મક કૃષ્ણને રુક્મિણી આપવા ઉદ્યત થયો, ત્યારે તે દ્વેષથી ક્રોધયુક્ત રુક્મીએ કૃષ્ણને શત્રુ સમાન માન્યો।

Verse 48

यदा जहार भगवान्रुक्मिणीमंबिकालयात् । सर्वान्विद्राव्य वै भूपाञ्जरासन्धमुखान्रणे

જ્યારે ભગવાને અંબિકાના મંદિરમાંથી રુક્મિણીનું હરણ કર્યું, ત્યારે યુદ્ધમાં જરાસંધપ્રમુખ સર્વ રાજાઓને પરાજિત કરી વિખેરી નાખ્યા।

Verse 49

तदा रुक्मी महाबाहुर्भीष्मकस्य सुतो बली । नाहत्वा विनिवर्तिष्ये तमहं यादवं रणे

ત્યારે મહાબાહુ, બલવાન ભીષ્મકપુત્ર રુક્મી બોલ્યો—“રણમાં તે યાદવને ન મારું ત્યાં સુધી હું પાછો ફરિશ નહીં।”

Verse 50

प्रतिज्ञां सर्वभूपानां शृण्वतां कृतवान्द्विजाः । एवमुक्त्वा स सन्नद्धो युद्धाय परिधावितः

હે દ્વિજોઃ સર્વ રાજાઓ સાંભળતા હતા ત્યારે તેણે આ પ્રતિજ્ઞા કરી. એમ કહી તે સજ્જ થઈ યુદ્ધ માટે દોડી ગયો।

Verse 51

अक्षौहिण्या दलेनैवायुद्ध्यत्कृष्णेन भो द्विजाः । स युध्यमानः कृष्णेन वध्यमानो हतौजसः

હે દ્વિજોઃ તે માત્ર એક અક્ષૌહિણીના દળ સાથે રહેલા શ્રીકૃષ્ણ સાથે યુદ્ધ કરવા લાગ્યો. કૃષ્ણ સાથે લડતા લડતા તે ઘાયલ થતો ગયો અને તેનું બળ-તેજ તૂટી પડ્યું।

Verse 52

बद्धो भगवता तत्र कृत्वा वैरूप्यमेव च । रामेण बंधनान्मुक्तो मरणाय मतिं दधौ

ત્યાં ભગવાને તેને બાંધીને વિરૂપ પણ કર્યો. પછી રામે બંધનમાંથી મુક્ત કરતાં તેણે મૃત્યુનો નિશ્ચય કર્યો.

Verse 53

रुक्मिणी भ्रातरं दृष्ट्वा मरणे कृतनिश्चयम् । उवाच कृष्णं वैदर्भी भ्रातरं ह्यानयस्व मे

પોતાના ભાઈને મૃત્યુનો નિશ્ચય કરેલો જોઈ વૈદર્ભી રુક્મિણી કૃષ્ણને બોલી—“મારા ભાઈને અહીં મારી પાસે લાવી આપો.”

Verse 54

ततस्तत्प्रियकामार्थमनुमान्य जनार्द्दनः । चकार पार्षदां मध्ये प्रवरं विघ्ननाशनम्

પ્રિયાની ઇચ્છા પૂર્ણ કરવા જનાર્દને સંમતિ આપી પોતાના પારષદોમાં શ્રેષ્ઠ વિઘ્નનાશકને સ્થાપિત કર્યો.

Verse 55

एतस्मात्कारणाद्विप्राः प्रथमं पूज्यते सदा । गंधधूपाक्षतैर्वस्त्रैर्मोदकैस्तं प्रतर्पयेत्

આ કારણથી, હે વિપ્રો, તેમની પૂજા હંમેશાં સૌપ્રથમ થાય છે. સુગંધ, ધૂપ, અક્ષત, વસ્ત્ર અને મોદક અર્પી તેમને તૃપ્ત કરવો જોઈએ.

Verse 56

तस्मिंस्तुष्टे जगन्नाथस्तुष्टो भवति नान्यथा

તેઓ પ્રસન્ન થાય તો જગન્નાથ પણ પ્રસન્ન થાય—બીજો કોઈ ઉપાય નથી.