Adhyaya 275

Verse 1

सूत उवाच । दुःशीलोऽपि च तत्कृत्वा गुरोर्नाम्ना शिवालयम् । निम्बेश्वर इति ख्यातं दक्षिणां दिशमाश्रितम्

સૂત બોલ્યા—દુઃશીલએ પણ તે કાર્ય કરીને ગુરુના નામે એક શિવાલય સ્થાપ્યું. તે ‘નિમ્બેશ્વર’ તરીકે પ્રસિદ્ધ થયું અને દક્ષિણ દિશામાં સ્થિત હતું.

Verse 2

चकार परया भक्त्या तत्पादाब्जमनुस्मरन् । तथा तस्य तु भार्या या नाम्ना शाकंभरी स्मृता

પરમ ભક્તિથી (ભગવાનના) પાદપદ્મનું સ્મરણ કરતાં તેણે તે વિધાન કર્યું. અને તેની પત્ની, જે ‘શાકંભરી’ નામે સ્મરાતી હતી, તેણે પણ તેમ જ કર્યું.

Verse 3

स्वनामांका तत्र दुर्गा तथा संस्थापिता तया । ततस्तु तद्धनं ताभ्यां किचिच्छेषं व्यवस्थितम्

ત્યાં તેણે પોતાના નામથી અંકિત દુર્ગાદેવીની સ્થાપના કરી. ત્યારબાદ તેમના ધનમાંથી થોડોક જ શેષ બંનેએ પાસે રાખ્યો.

Verse 4

पूजार्थं देवताभ्यां च ब्राह्मणेभ्यः समर्पितम् । भिक्षाभुजौ ततो जातौ दम्पती तौ ततः परम्

પૂજાર્થે તે ધન દેવતાઓને અર્પણ થયું અને બ્રાહ્મણોને પણ દાન અપાયું. ત્યારપછી તે દંપતી ભિક્ષા પર જીવન જીવવા લાગ્યા.

Verse 5

कस्यचित्त्वथ कालस्य दुःशीलो निधनं गतः

થોડા સમય પછી દુઃશીલનું અવસાન થયું.

Verse 6

शाकंभर्यपि तत्कायं गृहीत्वा हव्यवाहनम् । प्रविष्टा नृपशार्दूल निर्विकल्पेन चेतसा

શાકંભરી પણ તેનું દેહ ધારણ કરીને હવ્યવાહન અગ્નિમાં પ્રવેશી, હે નૃપશાર્દૂલ, નિર્વિકલ્પ ચિત્તવાળી રહી।

Verse 7

ततो विमानमारुह्य वराप्सरःसुसेवितम् । गतौ तौ द्वावपि स्वर्गं संप्रहृष्टतनूरुहौ

પછી શ્રેષ્ઠ અપ્સરાઓથી સેવિત વિમાનમાં આરોહણ કરીને તે બંને સ્વર્ગે ગયા; આનંદથી રોમાઞ્ચિત થયા।

Verse 8

एतं दुःशीलजं यस्तु पठेदाख्यानमुत्तमम् । स सर्वैर्मुच्यते पापैरज्ञानविहितैर्नृप

હે નૃપ! જે દુઃશીલજન્ય આ ઉત્તમ આખ્યાનનું પાઠ કરે છે, તે અજ્ઞાનથી કરેલા સર્વ પાપોથી મુક્ત થાય છે।

Verse 275

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये निम्बेश्वरशाकंभर्युत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चसप्तत्युत्तरद्विशततमोद्भयायः

આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના ષષ્ઠ નાગરખંડના હાટકેશ્વરક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘નિમ્બેશ્વર-શાકંભરી-ઉત્પત્તિ-માહાત્મ્ય-વર્ણન’ નામનો ૨૭૫મો અધ્યાય પૂર્ણ થયો।