Adhyaya 35

Verse 1

नारद उवाच । कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः । प्रणम्य गुहमूचुश्च प्रबद्धकरसंपुटाः

નારદે કહ્યું—અહીં કુમાર (સ્કંદ) દ્વારા કુમારેશની સ્થાપના થઈ. ત્યારબાદ દેવતાઓ કરજોડીને પ્રણામ કરી ગুহ (સ્કંદ)ને બોલ્યા.

Verse 2

किंचिद्विज्ञापयष्यामो वयं त्वां श्रृणु तत्त्वतः । पूर्वप्रसिद्ध आचारः प्रोच्यते जयिनामयम्

અમે તમને કંઈક વિનંતી કરવી છે—તે તત્ત્વથી સાંભળો. આ પ્રાચીન અને પ્રસિદ્ધ આચાર છે, જે વિજય ઇચ્છનારાઓ માટે કહ્યો છે.

Verse 3

जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तंभचिह्नकः । तस्मात्तव जयोद्द्योतनिमित्तं स्तंममुत्तमम्

જે યુદ્ધમાં શત્રુઓને જીતે છે, તેમણે વિજયચિહ્નરૂપ સ્તંભ સ્થાપવો જોઈએ. તેથી તમારી જયઘોષણા માટે આ ઉત્તમ વિજયસ્તંભ ઊભો કરવો જોઈએ.

Verse 4

नक्षिपाम वयं यावत्त्मनुज्ञातुमर्हसि । विश्वकर्मकृतं यच्च तृतीयं लिंगमुत्तमम्

તમે અનુમતિ આપો તેટલામાં જ અમે તેને અહીં સ્થાપીશું—અને વિશ્વકર્માએ બનાવેલું તે ઉત્તમ તૃતીય લિંગ પણ સાથે.

Verse 5

तस्य स्तंभाग्रतसतं च संस्थापय शिवात्मज । एवमुक्ते सुरैः स्कन्दस्ततेत्याह महामनाः

હે શિવપુત્ર, તે સ્તંભના અગ્રભાગે સો ચિહ્નો સ્થાપિત કર. દેવોએ એમ કહ્યે ત્યારે મહાત્મા સ્કંદે ઉત્તર આપ્યો—“તથાસ્તુ।”

Verse 6

ततो हृष्टाः सुरगणाः शक्राद्याः स्तंभमुत्तमम् । जांबूनदमयं शुभ्रं रणभूमौ विनिक्षिपुः

પછી શક્ર વગેરે દેવગણ આનંદિત થઈ રણભૂમિ પર જાંબૂનદ સુવર્ણથી બનેલો, તેજસ્વી ઉત્તમ સ્તંભ સ્થાપિત કર્યો.

Verse 7

परितः स्थंडिलं दिक्षु सर्वरत्नमयं तु ते । तत्र हृष्टाश्चाप्सरसो ननृतुर्दशधा शुभाः

ચારે તરફ સર્વ દિશાઓમાં તેમણે સર્વ રત્નોથી શોભિત પવિત્ર સ્થંડિલ રચ્યું. ત્યાં શુભ અપ્સરાઓ હર્ષિત થઈ દશધા નૃત્ય કરવા લાગી.

Verse 8

मातरो मंगलान्यस्य जगुः स्कन्दस्य नंदिताः । इंद्राद्या ननृतुस्तत्र स्वयं विष्णुश्च वादकः

સ્કંદ માટે આનંદિત થયેલી માતૃકાઓએ મંગલગીતો ગાયા. ત્યાં ઇન્દ્ર વગેરે નૃત્ય કર્યા અને સ્વયં વિષ્ણુ વાદક બન્યા.

Verse 9

पेतुः खात्पुष्पवर्षाणि देववाद्यानि सस्वनुः । एवं स्तंभं समारोप्य जयाख्यं विश्वनंदकः

આકાશમાંથી પુષ્પવર્ષા વરસી અને દેવવાદ્યો ગુંજી ઊઠ્યા. આ રીતે ‘જય’ નામના સ્તંભને સ્થાપિત કરીને વિશ્વનંદક સ્કંદ (આગળ વધ્યા).

Verse 10

स्तम्भेश्वरस्ततो देवः स्थापितस्त्र्यक्षसूनुना । विरिंचिप्रमुखैर्देवैर्जातानन्दैः समं तदा

ત્યારબાદ ત્રિનેત્રધારી શિવના પુત્રે ભગવાન સ્તંભેશ્વર દેવની સ્થાપના કરી; અને વિરિંચિ (બ્રહ્મા) પ્રમુખ દેવો તે સમયે એકસાથે આનંદિત થયા।

Verse 11

हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि । तस्यैव पश्चिमे भागे शक्त्यग्रेण महात्मना

હરિ, હર અને આદિત્ય તરીકે ઉક્ત તે દેવતાઓ સાથે, ઇન્દ્ર તથા મુનિગણો સહિત—એ જ સ્થાનના પશ્ચિમ ભાગમાં—મહાત્માએ પોતાની શક્તિ (ભાલા) અગ્રે રાખીને (આગળનાં કર્મ કર્યા)।

Verse 12

गुहेन निर्मितः कूपो गंगा तत्र तलोद्भवा । माघस्य च चतुर्दश्यां कृष्णायां पितृतर्पणम्

ગુહ (સ્કંદ) એ ત્યાં એક કૂવો બનાવ્યો અને તેના તળમાંથી ગંગા પ્રગટ થઈ. તેમજ માઘ માસની કૃષ્ણપક્ષની ચતુર્દશીએ ત્યાં પિતૃતર્પણ કરવું જોઈએ।

Verse 13

कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पांडुनंदन । गयाश्राद्धेन यत्पुण्यं तत्फलं लभते स्फुटम्

હે પાંડુનંદન! જે મનુષ્ય ભક્તિપૂર્વક તે કૂવામાં સ્નાન કરે છે, તે ગયાશ્રાદ્ધથી જે પુણ્ય મળે છે તે જ ફળ નિશ્ચિત રીતે પ્રાપ્ત કરે છે।

Verse 14

स्तंभेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् । वाजपेयफलं प्राप्य मोदते रुद्रसद्मानि

ત્યારબાદ સ્તંભેશ્વર દેવની ગંધ અને પુષ્પોથી વિધિવત પૂજા કરવી. વાજપેય યજ્ઞનું ફળ મેળવી તે રુદ્રના ધામોમાં આનંદિત થાય છે।

Verse 15

पौर्णमास्याममावास्यां महीसागरसंगमे । श्राद्धं कृत्वा च योऽभ्यर्च्चेंत्स्तंभेश्वरमकल्मषः

પૌર્ણિમા કે અમાવાસ્યાના દિવસે મહી નદી અને સાગરના સંગમે જે શ્રાદ્ધ કરીને પછી સ્તંભેશ્વરનું પૂજન કરે છે, તે નિર્મળ થાય છે।

Verse 16

पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ता यच्छंति चाशिषः । स भित्त्वा सर्वपापानि रुद्रलोके महीयते

તેના પિતૃઓ તૃપ્ત થાય છે; તૃપ્ત થઈ તેને આશીર્વાદ આપે છે. તે સર્વ પાપોનો નાશ કરીને રુદ્રલોકમાં માન પામે છે।

Verse 17

इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा । एवमेव चतुर्थं च स्थापितं लिंगमुत्तमम्

આ રીતે ભગવાન રુદ્રે પ્રાચીનકાળે સ્કંદની પ્રીતિ માટે કહ્યું. એ જ રીતે ચોથું ઉત્તમ લિંગ પણ સ્થાપિત થયું।

Verse 18

प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

બધી દેવતાઓએ પ્રણામ કર્યો અને ‘સાધુ સાધુ’ એમ ઉદ્ઘોષ કર્યો।