Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 85
यस्मिन्वसेः क्षणमहोपुरुषे गजेऽश्वे स्त्रैणे तृणे सरसि देवकुले गृहेऽन्ने । रत्ने पतत्त्रिणि पशौ शयने धरायां सश्रीकमेव सकले तदिहास्तिनान्यत्
yasminvaseḥ kṣaṇamahopuruṣe gaje'śve straiṇe tṛṇe sarasi devakule gṛhe'nne | ratne patattriṇi paśau śayane dharāyāṃ saśrīkameva sakale tadihāstinānyat
તું જ્યાં ક્ષણમાત્ર પણ વસે છે—પુરુષમાં, ગજ-અશ્વમાં, સ્ત્રીમાં, તૃણમાં, સરોવરમાં, દેવકુળમાં, ગૃહમાં, અન્નમાં, રત્નમાં, પક્ષીમાં, પશુમાં, શયનમાં કે ધરા પર—ત્યાં બધું જ શ્રીસમ્પન્ન બની જાય છે. આ જગતમાં તારા વિના બીજું કંઈ નથી (જે મંગલ કરે).
Agastya (stuti, contextually in Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A panoramic montage showing Lakṣmī’s subtle presence in many forms: in a noble person, elephant, horse, woman, grass, lake, home, food, jewels, birds, cattle, bed, and the earth—each scene glowing with a faint lotus-gold aura indicating Śrī’s indwelling.
FAQs
Auspiciousness is not accidental; it is the presence of Śrī/Lakṣmī—cultivated through devotion and right living.
The teaching is embedded in Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī setting, where worship and remembrance are said to yield heightened spiritual merit.
No explicit rite; the verse supports continual reverence to Lakṣmī as the source of all śrī (prosperity).