Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 59
ये त्वा स्मरंति सततं सहजप्रकाशां काशीपुरीस्थितिमतीं नतमोक्षलक्ष्मीम् । तान्संस्मरेत्स्मरहरो धृतशुद्धबुद्धीन्निर्वाणरक्षणविचक्षणपात्रभूतान्
ye tvā smaraṃti satataṃ sahajaprakāśāṃ kāśīpurīsthitimatīṃ natamokṣalakṣmīm | tānsaṃsmaretsmaraharo dhṛtaśuddhabuddhīnnirvāṇarakṣaṇavicakṣaṇapātrabhūtān
જે તને સતત સ્મરે છે—સહજપ્રકાશા, કાશીપુરીમાં સ્થિત, અને નમન કરનાર માટે મોક્ષલક્ષ્મી—તેમને સ્મરહર શિવ પણ પ્રતિસ્મરે છે; તેમની બુદ્ધિ શુદ્ધ થઈ છે અને તેઓ નિર્વાણ-રક્ષણમાં નિપુણ પાત્ર બને છે।
Narrator (contextual: Skanda in Kāśī Khaṇḍa discourse)
Tirtha: Kāśī (Vārāṇasī)
Type: kshetra
Scene: A devotee in Kāśī meditates on the self-effulgent Devī; above, Śiva as Smarahara turns his compassionate gaze toward the devotee, signifying reciprocal remembrance and protection of liberation.
FAQs
Steady remembrance (smaraṇa) of the Kāśī-abiding Goddess purifies the mind, and Śiva reciprocally safeguards the devotee’s path to liberation.
Kāśīpurī (Varanasi), presented as a seat of mokṣa and divine presence.
No external rite is mandated here; the practice emphasized is continuous remembrance and devotion (smaraṇa, praṇāma implied).